|
RUZOMBEROK
Bewonderenswaardig atrium in hotel
Kultura
 Alweer moeten we even zoeken naar het hotel en alweer biedt
de routebeschrijving ons weinig houvast. Hotel Kultura stamt uit de jaren dertig
en is nog niet zo lang geleden volledig gemoderniseerd en wel met een fraai
resultaat, vooral de open en smaakvol ingerichte atrium steelt onze harten. Het
gebouw ligt aan de rand van het oude centrum. Naast het hotel ligt een bewaakte
parkeerplaats waar we onze Volvo kwijt kunnen. De minibar op de kamer werkt
niet, zodat Clim zijn Humira - medicijn bij de receptie in koele bewaring moet
geven. Na pilsjes op een terras eten we op het bovendek van een Londense
dubbeldekkerbus. Spotgoedkoop, maar de porties zijn klein en het smaakt niet
echt goed. Het is meer een veredelde patatkraam. We maken een wandeling de stad
door tot aan de brug over de Waag. Op de terugweg ontdekken we bij toeval de weg
naar een soort bovenstad met een kerk, een klooster, een gymnasium, het
stadhuis, politiebureau en diverse standbeelden en monumenten. Als we daar
aangekomen zijn begint het te druppelen. Allengs groeit dit uit tot een hevig
noodweer, waarvan we vanuit ons hotelraam getuige kunnen zijn. De regen houdt de
hele nacht aan.
Website Hotel Kultura:
www.hotelkultura.sk
|
Ružomberok
(Duits:
Rosenberg, Hongaars: Rózsahegy) is een stad in Slowakije met
ongeveer 30.000 inwoners aan de rivier Váh.
Geschiedenis
De eerste verwijzingen naar Ružomberok uit 1233 spreken van een
nederzetting met de naam Terra Reuche. In 1318 kreeg het
stadsrechten die in 1340 door koning Karel I Robert van Hongarije
werden bevestigd en uitgebreid. De groei van de stad werd echter
afgeremd toen het onder Likavka kwam te vallen.
In de
negentiende eeuw was Ružomberok een van de centra van de Slowaakse
nationale beweging. Het werd langzaam een van de industriële en
financiële centra van Slowakije, vooral na de voltooiing van de
spoorlijn tussen Košice en Bohumín (Tsjechië) in 1871, toen vele
nieuwe papier, pulp-, baksteen- en textielfabrieken ontstonden.
In 1907 vond in
Černová, wat destijds meer een straat was dan een stadsdeel, de
zogenaamde Černová - tragedie plaats. Voor de inwijding van een nieuw
gebouwde kerk werd niet hun eigen Andrej Hlinka aangewezen, maar
priester Martin Pazúrik van Lisková. Tijdens de protesten tegen dit
besluit opende de politie het vuur op de woedende menigte en doodde
daarbij vijftien mensen. |
Slide show van Ruzomberok
Ruzomberok
Afgelegde afstand: 185 km.
DAG 7 RUZOMBEROK - MUSEUMDORP VLKOVIC -
HOGE TATRA - STARY SMOKOVEC - LOMNICA
Voor alle foto' s van
Vlkolinec ga naar ...
http://travel.webshots.com/album/
VLKOLINEC
Unesco - dorp Vlkolinec
Clim laat zijn medicijnen uit de hotelkoelkast halen. Bij het
ontbijt blijkt dat er slechts een handvol gasten zijn. Jos trekt er een uurtje
alleen op uit om de stad bij zonlicht te fotograferen. Om 11 uur rijden we in
een kwartier tijd naar het museumdorp Vlkovec dat op de Unesco -
Werelderfgoederenlijst staat. Het wordt nog steeds door enkele tientallen mensen
bewoond. De toeristen, vooral Slowaken, hebben gezien de opkomst de weg naar het
dorp ook gevonden. De huizen en boerenstulpen zijn vooral uit hout en
plaatselijke materialen gebouwd. Er is een klein museum en een
schilderijengalerie. De bewoners hebben wel allemaal een auto in de achtertuin
staan, de moderne tijd is hier wel degelijk doorgedrongen.
We drinken er Nescafé
op de ruwe banken van een geïmproviseerd terras. Clim raakt ergens zijn pet
kwijt, maar vindt hem tot zijn verrassing terug op een paal bij het
dorpspleintje; een eerlijke vinder heeft hem daar opgestoken. Door de mooie
omgeving met rollende heuvels met schaapskuddes op de bergweiden rijden we terug
naar Ruzomberok, van waaruit we naar de Hoge Tatra koers zetten.
Onze slide show van
Vlkolinec
Vlkolinec Slovakia
|
LANDBOUWERSWONING
VLKOLÍNEC
Roľnícky Dom Vlkolínec
In deze woning, met huisnummer 15 en gebouwd
in 1886, is er een tentoonstelling die toont hoe er vroeger
geleefd en gebouwd werd. De landbouwerswoning is sedert 1991 een
onderdeel van het Liptov - museum in Ružomberok. Naast deze woning
telt het dorp een dertigtal beschermde woningen met 2 of 3 kamers,
die gebouwd zijn volgens de typische volksarchitectuur van het
noordelijke deel van centraal Slowakije.
De nog originele meubels geven een goed idee over de manier van
leven van de inwoners en van het dorp in het eerste decennium van de
20ste eeuw. Vlkolínec is een deel van de stad Ružomberok. Dit dorp
is beschermd door UNESCO als werelderfgoed om landschappelijke,
natuurlijke, stedenbouwkundige en architecturale redenen. In het
dorpje kun je ook enkele souvenirs kopen, en kun je iets kleins eten
of drinken. |
INFO IN HET DUITS:
Vlkolinec, Holzdorf im Wolfsland
Zwischen Himmel und Erde,
Dichtung und Wahrheit, zwischen Niederer und Hoher Tatra liegt
das Dorf Vlkolinec in der östlichen Slowakei. Nachts, so
erzählen die Alten aus Erfahrung und die Kinder voller Respekt,
höre man die Wölfe heulen.
Die Ahnung stimmt, die
Gegend ist eine der wenigen in Europa, wo sich Fuchs und Hase
Gute Nacht sagen und tatsächlich noch Bären und Wölfe hausen.
Die wilden Jäger haben dem Ort schließlich seinen Namen gegeben
- Wolfsdorf. Auf einem Hochplateau vor der grandiosen Kulisse
des Bergkegels Sidorovo gelegen, hat sich Vlkolinec seit
Jahrhunderten aus dem Weltgetriebe ferngehalten. Keine Straße,
kein Strom, kein Wassernetz, keine Revolutionen haben bis vor
kurzem den Charakter der Siedlung tangiert und die Enklave aus
ihrem mittelalterlichen Kulturschlaf geweckt.
So konnte sich die
einmalige Architektur des Ortes bewahren, eine Wohn- und
Arbeitswelt ganz aus Holz geschnitzt, ein geschlossenes Ensemble
aus rund 50 Bauten, fein, geduckt und bunt bemalt - einmalig in
Mitteleuropa. In Vlkolinec leben heute noch 35 Bewohner ständig.
Viele sind um die achtzig Jahre alt und gehen hier einem Leben
nach im Einklang mit der Natur. Tiere, Pflanzen und Menschen in
einer Symbiose, die uns fern entrückt erscheint - 800 Meter über
dem Meer, zwischen Erde und Himmel. In der hohen Stille heulen
nur der Wind und die Wölfe.
Daten & Fakten
Kulturdenkmal: Ensemble von
45 kaum veränderten Bauernhäusern mit steinernen Sockeln,
Lehmwänden und Holzschindelbedachung in dem 718 m hoch gelegenen
Haufendorf Vlkolínec, dessen Name von »vlk« (»Wolf«) abgeleitet
ist
UNESCO-Ernennung: 1993
1376 erstmalige urkundliche
Erwähnung
1551 Dorf mit nur vier
Anwesen
1630 Verordnung zur
Einrichtung von Wolfsgruben
1770 Bau des Glockenhauses
1775 Bau der hölzernen
Kirche der Heimsuchung der Jungfrau Maria
1944 teilweise Zerstörung
im Zuge von Vergeltungsmaßnahmen der deutschen Wehrmacht
1977 unter Denkmalschutz
gestellt |
Voor alle foto' s van
Tatra / Smokovec ga naar ...
http://travel.webshots.com/album/
SMOKOVEC
Toeristendorp Stary Smokovec
Onderweg stoppen we bij een klein kasteel dat omgebouwd is
tot chique hotel. Het duurt even voor we er een bestelling voor koffie met
slagroom kunnen doorgeven. Vlakbij in Pribylina ligt een openluchtmuseum dat zich met
allerlei activiteiten vooral op families met kinderen richt; niets voor ons, we
laten het dus links liggen.
Museum Liptovskej Dediny v
Pribylinie
Er zijn gebouwen uit de dorpen die nu onder Liptovská Mara liggen, en uit
enkele omliggende dorpen. Het dorpsleven wordt getoond via het huis van een
kleine boer uit Liptovská Sielnica en Černice, het leven van de
ambachtslieden en zakenmensen in de woningen van een kleermaker en een
zadelmaker uit Likavka, de woningen van een smid uit Liptovská Kokava en een
wielenmaker uit Liptovská Sielnica. De rijkere klasse wordt getoond via de
woning van de burgemeester van Liptovský Trnovec, het huis van een herenboer
uit Paludza en het kasteel uit Parížovce. Ook het schooltje uit Valaská
Dubova is een interessant gebouw. Dominant is de O.L.V.-kerk uit Liptovská
Mara.
De kortste weg naar ons volgende hotel gaat via
Poprad, maar we kiezen voor een mooie route door de bergen. Dat wil zeggen, over
de flanken van de bergen, want we dringen niet door in de echte hoge Tatra met
zijn toppen tot boven de 2500 meter. Wel hebben we op de open plekken mooie
panorama’s van de riviervallei onder ons. De prima geasfalteerde weg slingert
zich door naaldwouden en kruist regelmatig een kleine spoorweg. In het
toeristendorp Stary Smokovec lassen we een stop in. De Zwitserse arts Nikolaus
Szontag wilde dit dorp met zijn 5 warmwaterbronnen tot een tweede Davos met veel
sanatoria transformeren. We vinden een naar Slowaakse
begrippen dure parkeerplaats die door een oud Duits brabbelende grijsaard
bewaakt wordt. Het mineraalwater op het hooggelegen terras van het oude
luisterrijke Grand Hotel smaakt voortreffelijk. Het hotel van rond 1900 heeft
veel van zijn glans verloren. Het dorp schijnt voornamelijk geschikt te zijn
voor Bergfreaks, sportievelingen die zich richten op bergactiviteiten. We maken er nog een
rondwandeling voor we doorrijden naar ons toeristendorp, Tatranska Lomnica.
De Hoge Tatra (Vysoké
Tatry) is het enige alpiene gebergte in Slowakije. Het is één van de
vele massieven die samen de Karpaten vormen. Het granieten gebergte
is het hoogste van het land en strekt zich uit in het
Pools-Slowaakse grensgebied. De Hoge Tatra bestaat uit een groot
aantal bergruggen die min of meer evenwijdig lopen en door diepe
dalen van elkaar gescheiden zijn. Het Slowaakse deel van de Hoge
Tatra is het hoogst. Van alle bergkammen en toppen in het gebied
zijn er 25 die hoger zijn dan 2500 meter. Met zijn 2655 meter is de Gerlachovský Stít
(Duits: Gerlsdorfer Spitze) de hoogste, gevolgd door de Lomnický Stít met
2632 meter. Beide toppen liggen ongeveer in het midden van het
gebergte en zijn van grote afstand te zien. |
|
Suite de luxe in Lomnica
Voor de afwisseling vinden we ons hotel Best Western Hotel
Tulipan zonder een meter te veel te rijden. We krijgen er de beschikking over
een de luxe suite voor 4 personen, categorie vier sterren. Het is een compleet
appartement met keuken en al de daarbij behorende faciliteiten. We hebben
allebei een aparte slaapkamer, gezamenlijk gebruiken we de zitkamer met een
televisie die helaas alleen maar Slowaakse zenders te bieden heeft. De badkamer
heeft een grote oppervlakte, Jos neemt er ’s avonds gelijk een ligbad. Op het
enorme privéterras aan de voorkant hebben we ruimschoots de gelegenheid om te
roken. We verblijven hier 2 nachten. We hebben hiervoor wel extra moeten
betalen. We eten op het terras van een nabijgelegen restaurant. Dit
teleurstellende vakantieoord
moet het ogenschijnlijk vooral hebben van wintersport. Hier en daar zien we
zelfs complete hotels te koop, dus de economische crisis heeft in Slowakije ook in deze
branche toegeslagen. Die avond breekt er een noodweer uit. |
 |
Website Hotel Best Western Tulipan
Afgelegde afstand: 136 km.
Volg onze route naar
Kezmarok.
Slide show van Hoge Tatra
Hoge Tatra Slovakia
 
|
