|
Voor alle foto' s van
Kezmarok ga naar ...
http://travel.webshots.com/album/
DAG 8 TATRANSKA LOMNICA - KEZMAROK -
KASTELI STRASKY - LOMNICA
KEZMAROK
Verregend Kezmarok
Bij het copieuze ontbijt blijken er toch meer gasten te
zijn dan we ingeschat hadden. Het heeft de hele nacht door geregend, maar nu is
het droog. We wilden met de kabelbaan naar de hoogste top van de Tatra (Lomnitzer
Spitze, 2632 meter), maar daarvoor is het weer te slecht. We plannen daarom een rondritje door de streek. We belanden in het stadje
Kezmarok (17.000 inwoners) als het weer opnieuw hard begint te regenen. Jammer, want zo te zien
heeft deze stad best veel aan architectonisch schoons te bieden, onder andere
een stel opvallende kerken van verschillende signatuur. Zo zijn er de neobyzantijnse lutherse kerk, een oude protestantse kerk uit 1717, natuurlijk
een katholiek bedehuis ((de Heilige Kruis Basiliek met hoofdaltaar van Meester
Paul) en een Grieks-orthodoxe kerk. Binnen de stadsmuren ligt
zelfs nog een zamok (kasteel), nu als stadsmuseum dienend. We schuilen op het terras van een
binnenstadhotel met een overvolle gelagkamer. We zijn bang dat onze onbewaakte auto
gestolen wordt, vooral wanneer er zich mannelijk zigeuners in de buurt ophouden.
Die stappen echter in een eigen Mercedes, ongegronde vrees en onterechte
verdenking dus.
|
KEZMAROK
De indrukwekkendste historische
bezienswaardigheid van Kezmarok is de grote, neo-Byzantijnse
Lutherse Kerk (Novy evanjelicky kostol), het werk van de Weense
architect Theophil von Hansen. Het bevat het mausoleum van graaf
Imre Thokoly, de held van de Hongaarse anti-Habsburgse opstanden. De
nabijgelegen oude Protestantse Kerk (Dreveny kostol) uit 1717 heeft
een rijkversierd hoofdaltaar, een bewerkte kansel en een stenen
doopvont uit 1690, ouder dan de kerk zelf. Ten noorden van het
stadsplein met zijn neoklassieke stadhuis staat een 15de-eeuws
kasteel, gebouwd door Imre Zdpolya en door de familie Thokóly
veranderd in een renaissanceresidentie: nu is er het Kezmarok- museum gehuisvest. |
Kasteeltje met rondleiding
Op de terugweg stoppen we bij Kasteli Strazky, een klein
wit kasteel waar we een rondleiding van een uur krijgen. De expositie gaat
vooral over de lokale adellijke familie die tot 1972 in het gebouw woonde. De
familieportretten stellen erg lelijke mensen voor. Verder is er een expositie
van een bekende Slowaakse schilder waarvan we de naam al weer vergeten zijn. De
gids die ons rondleidt is een studente geografie uit Kosice. Buiten blijft het
stortregenen. Het kasteeltje wordt omringd door een uitgestrekt park, maar een
bezoek daaraan is gezien het weer geen optie.
Website Kasteli Strazky:
www.sng.sk
Natuurmuseum
Eenmaal terug in Lomnica hebben we nog uren te gaan. Het
Tatra Museum ligt pal naast onze deur, dus aan een bezoek daaraan komen we niet
onderuit. Onze belangstelling gaat vooral uit naar de diorama’s en de vele
opgezette dieren, zoals beren, wolven en herten. Daarna nog koffie met gebak op
een terras in de buurt. We dineren chique in het restaurant van het hotel en
blijven de rest van de dag genieten van onze comfortabele kamer. Op tv volgt Jos
een in het Slowaaks nagesynchroniseerde Krimi van Schimanski uit 2000.
Afgelegde afstand: 42 km.
DAG 9 LOMNICA - KUUROORD KUPELE -
OPENLUCHTMUSEUM - BARDEJOV
Voor alle foto's van Kuuroord
Kupele Bardejov en Openluchtmuseum, ga naar ...
http://travel.webshots.com/album/
Kuuroord Kupele Bardejov:
vergane glorie
We rijden door een mooie streek naar onze volgende
stopplaats. Onderweg rijden we een tijdje evenwijdig aan de Poolse grens, de
streek is tweetalig te oordelen aan de uithangborden langs de weg. Het stadje
Bardejov staat ook op de Unesco - lijst. Voor we ons hotel aandoen bekijken we
het lokale kuuroord Kupele Bardejov een kilometer of zes noordelijker gelegen.
De enorme parkeerplaats geeft al aan dat hier nog geregeld gekuurd wordt, gezien
de types die er rondlopen door het gewone volk. We blijven er twee uur
rondhangen en moeten welgeteld 66 cent parkeerkosten betalen. Ook in dit
kuuroord is sprake van vergane glorie uit het begin van de 20e eeuw.
Tsaren en koninginnen waren hier te gast. We drinken tussen het gemene volk
koffie in een café van Hotel Astoria.
Mooi Openluchtmuseum
Met interesse bekijken we vervolgens het openluchtmuseum
met onder andere 2 fraaie kerken die volledig uit hout zijn samengesteld. Ook de
boerenstulpen, schuren en watermolens zijn de moeite van het bekijken waard. Er
is echter weinig belangstelling voor dit goed onderhouden museumdorp dat tussen
de beboste helling en de villa’s van het kuuroord gelegen is. Tot slot drinken
we op een bijna verlaten terras de slechtste koffie van onze reis, er zit een
rare bijsmaak aan. Eerlijkheidshalve dient vermeld te worden dat je voor de
proletarische prijs van 70 cent moeilijk een kwalitatief hoogstaand product kunt
verwachten.
Voor alle foto's van Bardejov,
ga naar ...
http://travel.webshots.com/album/
BARDEJOV
Magnifiek gelegen hotel
Ons hotel Bellevue overtreft daarentegen wel onze
verwachtingen; het doet zijn naam eer aan met zijn magnifieke ligging boven op
een berg met een breed panorama van onder andere het stadje Bardejov.
Enthousiast zoeken we voor verfrissende watertjes het terras met uitzicht op. We
worden er bediend door Martina, een behoorlijk Duits sprekende jongedame, een
studente hotelmanagement die in München enkele maanden stage heeft gelopen. Het
bijbehorend restaurant heeft nogal wat pretenties; we eten er vanavond in stijl,
maar de relatief dure gerechten kunnen niet echt onze goedkeuring wegdragen. Jos
eet de helft van zijn maaltijd niet eens op.
Website Hotel Bellevue:
www.bellevuehotel.sk
Unesco - stadje Bardejov: imposant plein
In de late namiddag brengen we een bezoek aan de stad. We
kunnen onbeheerd parkeren aan de rand van de Altstadt. De middeleeuwse bebouwing
is inderdaad waard om als werelderfgoed aangemerkt te worden. Hier zien we dan
ook niet voor niets veel meer toeristen rondlopen. Vooral het lange plein is de
trekpleister met zijn rijen historische panden in kleurige pasteltinten en zijn
belangrijke kerk in het midden. In het mooiste pand is het Saris - Museum
gevestigd, maar het is maandag vandaag, dus is het gesloten. Als knieval voor
het internationaal toerisme zijn de infobordjes ook in het Engels gesteld, een
zeldzaamheid in dit soort landen. In de St. Egidius - basiliek wordt het
hoogtepunt gevormd door het middeleeuwse hoogaltaar van kunstig houtsnijwerk,
gecreëerd door Meester Paul, een plaatselijke grootheid op dat gebied.
Opmerkelijk ook zijn de elf middeleeuwse zijaltaren. Onder het plein bevindt
zich nog een oude cisterne. Verspreid over de stad zijn nog enkele stadstorens
van de ommuring bewaard gebleven. We blijven niet erg lang hangen, want de lucht
ziet er onheilspellend uit: er is een fikse onweersbui op komst.
Slide show van Bardejov
Bardejov
|
Bardejov
 (Duits:
Bartfeld, Hongaars: Bártfa, Pools: Bardiów) is een historische stad
in het noordoosten van Slowakije, nabij de Poolse grens. Het is
gelegen in de Šariš-regio en heeft ongeveer 33.400 inwoners. De
stad, voor het eerst vermeld in 1241, kent talrijke culturele
monumenten in het middeleeuwse stadscentrum, dat grotendeels
behouden is gebleven. Bardejov staat op de werelderfgoedlijst van
UNESCO.
Geschiedenis
Het gebied van het huidige Bardejov heeft al sinds het stenen
tijdperk mensen aantrokken. De eerste schriftelijke verwijzing naar
de stad stamt echter uit 1240, toen monniken uit Bardejov bij Koning
Béla IV klaagden over schending van haar stadsgrenzen door Prešov.
In de veertiende eeuw werd de inmiddels met muren versterkte stad
een centrum van handel met Polen. Meer dan vijftig gilden
beïnvloedden de florerende economie. Bardejov kreeg in 1376 de
status van koninklijke stad en werd later een koninklijke vrijstad.
De gouden tijd van de stad eindigde in de zestiende eeuw, toen het
land geplaagd werd door diverse oorlogen, pandemieën en andere
rampen. Dit stadje, dat al in 1241 is
vermeld, heeft zijn middeleeuwse karakter behouden. Aan het
schitterend bewaard gebleven lange marktplein van de oude stad,
Radnicne Namestie, staan aan drie zijden meer dan 40 huizen op
smalle percelen. Het mooiste is nr. 13, een van oorsprong gotisch
bouwwerk dat is aangepast in renaissancestijl en nu het Saris-museum
huisvest. Het vroeg-16de-eeuwse stadhuis midden op het plein bezit
renaissancevensters, een erker en stenen portalen. Boven in de gevel
ziet u een beeld van ridder Roeland. Er is een filiaal van het
Saris-museum in gevestigd. De vierde zijde wordt ingenomen door de
St.-Aegidiusbasiliek (sv. Egidius), een schitterende kerk met elf
middeleeuwse zijaltaren. De Verdedigingsmuren van de stad, die op de
Werelderfgoedlijst van de Unesco staat, zijn zeer goed bewaard
gebleven. |
Het onweer zet niet echt door die avond, het zal ons wel ’s
nachts bereiken, maar daar merken we niets van. De hele avond kijken we films op
tv: de beste is er een met Pierce Brosnan, Selma Hayek en Woody Garrelson in de
hoofdrollen. De slechtste is een Amerikaanse komedie, een soort persiflage op
Police Academy 1, 2 3 etc. en Miami Vice. We hebben niet één keer moeten lachen,
zo voorspelbaar waren de grappen en grollen.
Afgelegde afstand: 123 km.
DAG 10 BARDEJOV - PRESOV - SPISSKY
KAPITULA - LEVOCA
PRESOV
Voor alle foto's van Presov,
ga naar ...
http://travel.webshots.com/album/
Derde stad van Slowakije
In de regen rijden we zuidwaarts naar de voormalige
zoutstad Presov. Daar motregent het, maar dat weerhoudt ons er niet van het
centrum te bezoeken. Jos maakt op weg naar het langwerpige marktplein een
praatje met medetoeristen uit Montpellier, Frankrijk die met hun camper een tour
door Oost-Europa maken. De stadjes in Midden en Oost-Slowakije lijken op elkaar
met hun lange marktpleinen, hun pest- of Maria-zuilen en de vele kleurige
gevels. De stadskernen zijn inmiddels opgeknapt en in de verf gezet, daarbuiten
kun je nog steeds het resultaat van vele decennia communisme bespeuren. We
bezoeken er de St. Nicolaas - kerk uit 1347 met zijn hoogaltaar van Josef
Hartmann en zijn mooie schilderingen en koorbanken. Aan het plein staat het 16e-eeuwse
Rakoczy-paleis dat nu museum is. Natuurlijk ontbreken ook de barokke pestzuil en
de nodige fonteinen niet. Clim zoekt de koffie op, terwijl Jos verder doorloopt
om nog wat foto’s te schieten.
|
Prešov
(Hongaars:
Eperjes, Oekraïens: Prjasjiv; Пряшів, Duits, hist.: Eperies of
Preschau) is een stad in het noordoosten van Slowakije. Het is de
derde stad van het land (92.147 inwoners op 31-12-2003).De stad ligt
aan de rivier de Torysa op bijna 40 km van Košice en is het centrum
van de landstreek Šariš. De stad heeft een historische binnenstad en
is het culturele centrum van de Oekraïense minderheid in Slowakije:
in Prešov bevindt zich de enige Grieks-Katholieke bisschopszetel van
het land. Ook de enige zoutfabriek van Slowakije staat in Prešov. De
zoutwinning heeft in deze streek een lange geschiedenis.
Geschiedenis
De streek rond Prešov was ten tijde van de Hallstattcultuur al
bewoond. De eerste vermelding van de stad zelf dateert uit 1247. In
de dertiende eeuw kwamen op uitnodiging van de koning van Hongarije
Duitse en Vlaamse immigranten naar de stad, die in de buurt van
zoutmijnen lag. De stad kreeg in 1299 stadsrechten en in 1324
verhief koning Karel Robert haar tot Vrije Koninklijke Stad. In de
16de eeuw beleefde de stad een economische bloeitijd. Prešov werd
een centrum van de reformatie. In 1656 werden er boeken gedrukt. De
stad behoorde inmiddels tot het Oostenrijkse "Koninklijk Hongarije"
(sinds 1526).
Dieptepunten in
de geschiedenis van de stad zijn het Bloedbad van Eperjes (1687),
waarbij de Oostenrijkse generaal Antonio Caraffa 24 vermogende
burgers liet terechtstellen als vergelding voor hun steun aan de
anti-Habsburgse opstand onder Imre Thököly, en de pestepidemieën van
1696 en 1710. In 1887 leed de stad bij een grote brand veel schade.
In de
negentiende eeuw kreeg Prešov dankzij de reputatie van zijn
onderwijsinstellingen de bijnaam het "Athene aan de Torysa". De stad
werd in 1883 aangesloten op het spoorwegnet. Toch raakte de stad
economisch op achterstand in vergelijking met het naburige Košice.
Na de Eerste
Wereldoorlog werd Prešov toegewezen aan Tsjechoslowakije, nadat in
juni 1919 in Prešov de kortstondige Slowaakse Radenrepubliek was
uitgeroepen. In het naoorlogse communistische Tsjechoslowakije
onderging Prešov grootschalige industrialisatie. De bevolking nam
toe van 28.000 in 1950 tot 91.000 in 1990. Waren in 1910 van de
16.323 inwoners er nog 7976 Hongaars, 6494 Slowaaks, en 1404 Duits,
de verhoudingen zijn sindsdien grondig veranderd in het voordeel van
de Slowaken.
Stadsbeeld
De opvallendste gebouwen in de binnenstad van Prešov staan aan de
Hoofdstraat (Hlavná ulica), dat in feite een langgerekt plein is, op
dezelfde wijze als ook Košice en veel andere Slowaakse steden zijn
opgezet. Midden op het plein bevindt zich de driebeukige
laat-gotische St. Nicolaaskerk (Kostol sv. Mikuláša), die in 1515
werd voltooid. De toren is een neogotische creatie uit 1903 van
Frigyes Schulek, de architect van het Vissersbastion in Boedapest.
Direct achter de St. Nicolaaskerk bevindt zich de lutherse kerk,
gebouwd in renaissancestijl.
Aan de
Hoofdstraat bevinden zich nog enkele opmerkelijke
renaissancegebouwen: het Rákóczipaleis, dat thans een museum
huisvest, en het Klobusiczkypaleis. Aan het plein staat ook het
stadhuis, dat in zijn huidige vorm een barokgebouw is, maar
oorspronkelijk ouder is. Vanaf het balkon werd in 1919 de Slowaakse
Radenrepubliek uitgeroepen. Achter het stadhuis bevindt zich de
gevangenis van Caraffa, een van de weinige overgebleven gotische
gebouwen in Prešov. Van de in de 18de eeuw ontmantelde vestingwerken
resteert weinig: aan de noordkant van de Hoofdstraat bevindt zich
nog een bastion en aan de westkant van de binnenstad de Florianpoort. |
Voor alle foto's van
Spissky Kapitula en Levoca, ga naar ...
http://travel.webshots.com/album/
INFO IN HET DUITS:
Spissky
Hrad, Festung am Kreuzweg der Kulturen
Im Hintergrund die
schneebedeckten Berge der Hohen Tatra, davor das satte grüne
Hügelland, durchflochten mit weißem Felsgestein. Weite Wiesen,
endlose Wälder und klare Flüsse, die Landschaft der Zips -
Region in der Ostslowakei - erinnert an die Schweiz.
Die Bewohner sprechen von
ihrer "Schatzkammer" als einem prächtigen Stück von Gottes
Schöpfung und nennen es deshalb auch "das Paradies". Die
Schönheit der Natur zog die Völker an: die Kelten, die Slawen,
Juden und Roma, Deutsche, Ungarn und Ukrainer. Ein Kreuzweg der
Kulturen und des Glaubens. Orthodoxe, römische und griechische
Katholiken schufen mit Protestanten und jüdischen Gläubigen eine
multiethnische Kultur im Herzen Europas, die Zips - die "Spiss".
Und mitten drin, erhaben, stolz und weiß wie das
Travertin-Gestein "Spissky Hrad", eine der größten Burganlagen
des Kontinents. Frühromanische, mittelalterliche, Renaissance-
und Barockelemente schmelzen zu einem monumentalen Steindenkmal
zusammen, das ebenso geheimnisvoll wie majestätisch seit dem 12.
Jahrhundert die Landschaft bewacht.
Auf dem Berg gegenüber der
befestigte Bischofsitz und nebenan die Kapelle von Zehra. Sie
stärken sich gegenseitig und verteidigen, wie sie es schon gegen
die Türken und Tartaren machten, ihre Kultur - das slowakische
Paradies.
Daten & Fakten
Kulturdenkmal: Auf einem
634 m hohen Hügel die Spissky Hrad (Zipser Burg) mit romanischem
Palas, Donjon und gotischer Kapelle sowie Zápolský«-Palast;
Spisská Kapitula (Zipser Kapitel), der einstige Sitz der Zipser
Propstei mit Propst und zwölf Domherren; zum Kapitel gehörend:
die dreischiffige Domkirche St. Martin mit einer der wenigen
erhaltenen romanischen Skulpturen in der Slowakei, dem »weißen
Löwen«, und die Heilig-Geist-Kirche in Zehra.
UNESCO-Ernennung: 1993
12. Jh. Entstehung der
Zipser Propstei und der Siedlung Spisské Podhradie (Kirchdrauf)
1209 durch König Andreas
II. Schenkung von Ländereien in der Zips an Propst Adolf
1221 Verstärkung des
inneren Burgkerns
1249 in einer
Schenkungsurkunde älteste schriftliche Mitteilung über Zipser
Burg
1270 Bau des Bergfrieds
13. Jh. Baubeginn der
romanischen Propstei-Kollegiat-Kirche, der späteren Domkirche
St. Martin
1370-80 Bau der Vorburg /
1478 Weihe der Propstei-Kollegiat-Kirche
15.1.1776 Gründung des
Zipser Bistums / 1888-89 Regotisierung der Altäre der
Domkirche
1950 Zipser Kapitel wird
Stadtdenkmal / 1969 Beginn archäologischer Forschung auf dem
Burgberg
1989 Übernahme der
Domherrenhäuser durch die katholische Kirche |
|
SPISSKY BURCHT
Deze grimmige kasteelruïnes (Spissky Hrad)
maken deel uit van een historisch complex, samen met het stadje
Spisske Podhradie (podhradie betekent 'onder het kasteel’), dat
tussen de burcht en Spisska Kapitula ligt, een nederzetting 6 km
naar het noordwesten. De Spissky Burcht was de administratieve
hoofdstad van de regio Spiss (Zips), een historische provincie
bewoond door Saksen. De oudste delen van de burcht dateren van de 11de
-12de eeuw. Na de uitbouw in de 15de eeuw had hij vijf
binnenplaatsen. In 1780 brandde hij af. Geleidelijk wordt hij
gerestaureerd. Vanwege het uitzicht is de burcht wel een bezoek
waard. |
SPISSKY HRAD
Imponerende ruïne van vesting
Een uur later komt Spissky Hrad in zicht, een van de
grootste vestingcomplexen van Oost-Europa. De fortificaties uit de 12e
eeuw (versterkt in de 16e eeuw) bestrijken met 4 hectare een hele
bergtop en herbergden ooit 2000 bewoners. Nu zijn ze onbewoond en in mist en
regen gehuld. We stoppen in het gelijknamige plaatsje aan de voet ervan, waar
Jos bij het kantoor van de Tourist Office infomateriaal verzamelt. Men spreekt
daar vloeiend Engels en Duits, een teken dat er vanwege de Unesco-status van het
stadje regelmatig buitenlandse bezoekers aan de deur kloppen. Per jaar zo'n
170.000 zo lezen we later, dat lijkt ons wel erg veel.
|
SPISSKA
KAPITULA
Het blijft maar regenen en we besluiten de burcht niet te
bezoeken, dat heeft in dit hondenweer weinig zin. Wél lopen we enkele kilometers
verderop met paraplu rond in Spissky Kapitula, een geheel ommuurd
kloostercomplex met een fraaie kerk, de Martinus - kathedraal, waar we om half
twee een rondleiding in het Slowaaks krijgen.
Beeld van witte leeuw voor de
ingang, magnifieke fresco’s in het middenschip. Binnen de ommuring bevinden zich
voorts het Bisschoppelijk Paleis, seminaries en allerlei bijgebouwen. Geen warme
koffie hier, de restaurants zijn potdicht. Paus Johannes Paulus II is ook hier
geweest en wel in 1995 volgens de opschriften. |
 |
|
SPISSKA KAPITULA
Een ommuurd stadje ten westen van Spisske
Podhradie, is sinds 1776 de zetel van het bisdom Spiss en daarmee de
geestelijke hoofdstad van de regio. De blikvanger is de
laatromaanse St. Martinus-kathedraal uit 1245-1275 met zijn twee
identieke torens. Andere kenmerken zijn de twee romaanse portalen,
een beeld van een witte leeuw bij de ingang en unieke middeleeuwse
fresco's in het middenschip. De grafkapel van de familie Zapolya hij
de zuidelijke muur dateert van de 15de eeuw. Aan dezelfde straat, de
enige van het stadje, staat ook het imposante, barokke
Bisschoppelijk Paleis met een klokkentoren en een rij gotische
kanunnikenhuizen. Sinds 1993 staat Spissky Kapitula op de
Werelderfgoedlijst van de Unesco, samen met Spisske Podhradie en de
Spiss-burcht.
Omgeving: Zehra, een dorp 6 km ZO van
Spisska Kapitula, valt op door een 13deeeuwse Heilige Geestkerk (sv.
Duch), een wit gebouw met een klokkentoren en uivormige houten
koepels. Binnen ziet U prachtige 13de / 15de-eeuwse fresco's in het
presbyterium en op een zijde van het schip, en een 13de -
eeuwse stenen doopvont. |
Voor alle foto's van Spissky
Kapitula en Levoca, ga naar ...
http://travel.webshots.com/album/
LEVOCA
 Ouderwets hotel
In dezelfde streek ligt Levoca waar ons hotel zich bevindt.
Ook weer zo’n middeleeuws stadje waar we na enig heen en weer gezoek toch door
de oude stadspoort hadden moeten rijden; even verder blijkt ons hotel te liggen.
We kunnen achterom parkeren. Het is een wat ouder pand met een moeizaam Duits
en Engels sprekende receptioniste. We krijgen een niet-rokers kamer aan de
voorkant, een nogal beperkte ruimte, maar verder is de ouderwetse kamer wel in
orde. In het café beneden geldt officieel een rookverbod, maar dat mogen we van
de kelnerin aan onze laars lappen, wat we dan ook enthousiast doen. ’s Avonds
zullen we hier ook eten, het dagmenu kost 4,5 euro exclusief drinken.
Website Hotel Barbakan:
www.barbakan.sk
Authentiek stadje
Het stadje (ja, ja, ook wel weer Unesco beschermd, het
hoort bij het Spissky - ensemble) hebben we dan al in lichte motregen bekeken.
Pronkstuk is het stadhuis uit 1550 met op 2 verdiepingen galerijen. De stijl is
eclecticistisch: gotisch, renaissance, barok en tenslotte neoklassiek. Midden op
het plein (omringd door meer dan 60 statige herenhuizen in diverse stijlen) ligt
ook de Jacobus-kerk met het hoogste houtgesneden gotische altaarstuk van de
wereld: 18,6 meter geschapen door de al eerder gememoreerde Meester Pavel in de
15de eeuw. Om het te bekijken moeten we betalen, maar we vinden het
welletjes en bestellen koffie met gebak onder de arcaden van de historische
huizen. Eigenlijk hebben we aan dit juweeltje van een historische stad te weinig
aandacht besteed, maar daar is vooral het regenweer debet aan. Met name een
bezoek aan het museum in het Thurzo-huis en aan het stadhuis met zijn prachtige
interieur, zijn statige hal en raadzaal en authentieke muurschilderingen zouden
de moeite waard zijn geweest.
Slide show Levoca en
Spissky Kapitula
Levoca Spissky Kapitula
|
LEVOCA
Levoca, de voormalige hoofdstad van de
welvarende regio Spiss, ligt tussen de Hoge Tatra en het Slowaakse
Ertsgebergte. Het historische centrum is nog helemaal intact, vol
schitterende gotische, renaissance-, barok en neoklassieke
gebouwen. Op het hoofdplein, Namestie Majstra Pavla, staat de
gotische St.-Jakobuskerk (sv. Jakub). Hij bevat achttien unieke
altaarstukken, een magnifieke collectie gewijde kunst. Het
allermooiste – het 18,6 m hoge hoofdaltaarstuk – is het hoogste
gotische altaar ter wereld. De meer dan 2 m hoge beelden van Maria,
St. Jakobus en St.-Johannes de Evangelist zijn alle van de hand van
Pavol van Levoca, een belangrijke beeldhouwer uit de late gotiek,
die ook enkele andere altaarstukken in de kerk heeft bewerkt. Net
ten zuiden van de kerk staat het voormalige stadhuis. De
opvallendste van de bijna 60 historische huizen rond het hoofdplein
zijn het Thurzo-huis (Thurzov dom) met een renaissance-attiek en het
Huis van Meester Pavol van Levoca, nu een museum gewijd aan zijn
leven en werk. Aan de rand van het historische district staat de 14de-eeuwse
oude Minderbroederskerk met een verbluffend barokinterieur.
Een van de opvallendste gebouwen van de stad,
het stadbuis (radnica), werd in 1550 gebouwd in gotische stijl op de
plaats van een eerder gebouw, dat in de as was gelegd. In de vroege
17-de eeuw werd het aangepast aan de renaissancestijl. De
klokkentoren dateert van 1656-1661 en werd in de 18de eeuw verfraaid
met barokelementen. De neoklassieke frontons werden in de 19de
eeuw toegevoegd. Het stadhuis is nog steeds in functie en huisvest
ook op de eerste verdieping de hoofdafdeling van het Spis-museum,
gewijd aan de streekgeschiedenis. Het gewelfde plafond van de Grote
Hal legt nog getuigenis of van de gotische oorsprong van bet
stadhuis. |
Afgelegde afstand: 110 km.
 
|
