Banska Stiavnica

Onze volgende bestemming ligt maar op een steenworp afstand van Zvolen, we checken daarom maar wat later uit. In de stromende regen rijden we dorpje Sveti Anton binnen, daar ligt een museum in een renaissancekasteel. Het massieve gebouw nodigt niet echt uit voor een bezoek en we keren al snel om. Op een sjofel terras krijgen we simpele maar drinkbare koffie. Daarna zoeken we in het nabij gelegen Banska Stiavnica ons hotel op. Dat kost ons heel wat moeite door slechte kaartjes en een afgesloten straat (zo blijkt later). Jos moet de wagen uit om in een politiebureau de weg te vragen, een van de agenten tekent bereidwillig een plattegrondje van de te volgen route. Desondanks vinden we het hotel nog steeds niet. We rijden volkomen gedesoriënteerd de bergen in, gelukkig is het wel een mooie weg.

We houden halt bij een stuwmeertje waar we als enige gasten koffie drinken. We komen uit bij de autosnelweg waar we rechtsomkeer maken en terugrijden. Deze keer vinden we het hotel Salamander (deze amfibie stelt het symbool van de stad voor) direct door de opengebroken straat in te rijden. Het is een wat ouder hotel waar we enigszins problematisch de Volvo kunnen parkeren op de beperkte binnenplaats. Koffie in de kaviaren (coffee shop, café) beneden. Ook hier spreekt het ietwat overdreven dienstbare personeel redelijk Engels. Een van de receptionistes spreekt zelfs Frans. We maken nog een wandeling de straat af voor het begint te regenen. Na wat fabrieken (eentje van Schindler?) en een Sovjet - Monument gezien te hebben dalen we af in een verzonken terras voor smaakvolle biertjes.

Het avondeten gebruiken we goedkoop en goed in het hotelrestaurant, waarna we een avondwandeling maken naar het echte centrum, de straat omhoog dus deze keer. Daar stuiten we op een optocht van leden van het voormalige mijnwerkersgilde die met een bolderwagen met een bierton erop een kroegentocht maken en daarbij regelmatig een lied aanheffen. De stad moet vroeger beslist aanzien gehad hebben, want de monumentale panden liegen er niet om. Ook de pestzuil in rode zandsteen op het marktplein komt imponerend over. We drinken avondkoffie in een voormalig soort theesalon met schitterend plafond waaronder een groep plaatselijke jongeren modern zit te loungen. We raken er in gesprek met een pas ontslagen leraar die Duits van zijn moeder heeft geleerd. Hij beweert ooit fan te zijn geweest van Golden Earring en Focus. Eenmaal terug op onze ruime niet-rokers kamer op de 2^de verdieping zijn we regelmatig met een sigaretje bij het open raam te vinden. Op tv: African Queen in zwart/wit met Katherine Hepburn en Humphrey Bogart.

BANSKA STIAVNICA

Tussen de 13de en 18de eeuw was Banska Stiavnica een van de belangrijkste mijncentra van Europa en groeide de plaats uit tot de op twee na grootste stad in Hongarije.

In het centrum ligt het H. Drievuldigheidsplein (Namestie sv. Trojice), omringd door gotische en renaissancistische huizen. Er staat ook een barok H. Drievuldigheidmonument. Aan de zuidzijde staat de 15de-eeuwse St. Catharinakerk (sv. Katerina), met een fraai netgewelf. De Oude Burcht (Stary Zamok) was aanvankelijk een kerk, die tot burcht werd verbouwd, toen de stad bedreigd werd door de Turken. Her wordt momenteel gerestaureerd. Ook de witgekalkte Nieuwe Burcht (Novy Zámok), op een heuvel ten zuiden van het centrum, werd tegen de Turken gebouwd. De stad bezit een interessant Mijnbouwmuseum (Banske Museum) op diverse locaties in en net buiten de stad. Vanwege haar unieke karkater staat de stad op de Werelderfgoedlijst van de Unesco.

De verplichte toeristenbelasting wordt ons kwijtgescholden vanwege de parkeerproblemen die we ondervonden hebben, een sympathiek gebaar. Het ontbijt staat niet klaar in de vorm van een buffet zoals in bijna alle hotels, maar we kunnen zelf bestellen wat ons hartje begeert. Dat zijn natuurlijk gebakken eitjes met spek. Jos gaat nog een uurtje op fotosafari door de stad die nu in het zonlicht zwemt. Via dezelfde bergweg die we gisteren volkomen onnodig afgereden zijn begeven we ons naar de stad Ziar. Onderweg stoppen we voor een kop echte boerenkoffie. We schieten dan niet echt op, we geraken in een soort rijdende file die door vrachtwagens op de smalle wegen veroorzaakt worden.

Onder de rook van de stad Prievidza ligt het dorp Bojnice dat bekend is vanwege haar sprookjesachtige kasteel, we rijden er rechtstreeks naar toe. De omvangrijke parkeerplaats (“bewaakt” voor 5 euro…) maakt ons al een beetje kopschuw: hier viert het massatoerisme hoogtij. En inderdaad, het ene souvenirstalletje na het andere ligt aan het toegangspad. Na een kwartiertje in de rij staan kunnen we voor euro naar binnen. We zijn niet van plan om drie kwartier op de Engelstalige rondleiding te gaan wachten, dus sluiten we ons aan bij de Slowaakse die exact om 1 uur begint.

De romantische burcht is een van de grootste attracties van het land. De oorsprong van het boven het dorp gelegen complex ligt in de 13^de eeuw, maar in de 19^de eeuw kreeg het pas zijn huidige uiterlijk van een gotisch Frans kasteel. We lopen achteraan in de groep van louter autochtonen, achter ons worden steeds de deuren van de kamers en zalen door onvriendelijk kijkende suppoosten gesloten. Hoogtepunten zijn vooral de Kapel met zijn schitterende stucwerk en schilderingen, de Gouden Zaal met zijn magnifieke met bladgoud bedekte plafond, de muziekkamer, de ridderzaal, de waterput op de binnenplaats en de neogotische galerij. In de crypte bevindt zich de sarcofaag van de laatste eigenaar, de Hongaarse graaf Palffy. We dalen ook nog af naar een natuurlijke druipsteengrot onder het kasteel. Na een korte wandeling door het slotpark strijken we voor soep en een stuk pizza neer op een terras. Daarna pas zoeken we ons hotel op.

BOJNICE - BURCHT

De romantische Bojniceburcht is een van de grootste toeristische attracties van Slowakije. Het hoog boven de stad gelegen complex dateert uit de 12de eeuw. In de 13de eeuw kwam de burcht in handen van de machtige Hongaarse krijgsheer Mattias Cak. In 1527 verbouwde de familie Thurzo de burcht tot een comfortabel renaissancepaleis en in de 19^de- eeuw kreeg het onder de laatste eigenaar, graaf Jan Palffy, het uiterlijk van een Frans gotisch Loirekasteel. In de kasteelcrypte, waar de prachtige marmeren tombe van van Palffy staat, voert een gang naar een grot in de heuvel.

Hotel Kaskade heeft vier sterren, maar volgens Clim is er een verwijderd. Het is een wellnesshotel met een Aquaworld dat aan de rand van het dorp ligt. De kamers zijn in ieder geval ruim. Op het terras maken we kennis met de ober Mikhail, een etnische Hongaar die met een Slowaakse getrouwd is. Hij spreekt behoorlijk Duits en verhaalt over zijn familiegeschiedenis. We dineren in het chique en relatief dure restaurant, waar Mikhail de scepter zwaait. Jos heeft moeite met zijn forel, Clim helemaal niet met zijn Stroganoff steak. We ondervinden problemen met de satelliet-tv, we krijgen alleen maar Slowaakse zenders door. Jos klaagt hierover bij de receptie, maar daar biedt men enkel excuses aan. Op alle kamers functioneren de tv’s namelijk niet naar behoren. De handy man is niet aanwezig, dus zijn ze “awfully sorry” dat het probleem niet gefikst kan worden.

BANSKA STIAVNICA / BOJNICE

ONZE ANDERE REISVERSLAGEN