|
|
|
|
 |
 |
ZentralfriedhofIndrukwekkende grafmonumenten van veel Weense beroemdheden
De Zentralfriedhof (Algemene Begraafplaats) is de grootste begraafplaats in Wenen en een van de grootste in Europa. Hier liggen meer dan 2,5 miljoen mensen begraven, onder wie veel beroemde inwoners van Wenen, zoals Beethoven, Brahms, Schubert, vader en zoon Strauss en Mozarts concurrent Antonio Salieri. Mozart zelf ligt hier niet, want hij stierf in armoede en werd begraven in een armengraf op een onbekende plek op het kerkhof Saint-Marx. Er staat echter een monument voor hem op de Algemene Begraafplaats. Niet alle componisten die hier een graf hebben, werden hier ook oorspronkelijk begraven. Zo werden de resten van Beethoven en Schubert in 1888 hierheen overgebracht, omdat hun verwaarloosde graven op het kerkhof Wahringer in verval begonnen te raken. De begraafplaats is een verrassend mooie, rustige wandelplek. Zoals overal in Wenen vormen de monumenten en bouwwerken fraaie voorbeelden van allerlei stijlperioden. Opvallend zijn het grafmonument van Johann Strauss jr. en Anton Hanaks gedenkteken van de Eerste Wereldoorlog. Het toegangshek, in 1905 ontworpen door Max Hegele, is een waar meesterwerk van jugendstil. Hegele, een leerling van Otto Wagner, ontwierp ook de prachtige Jugendstilkerk op de begraafplaats, de Dr. Karl Lueger Kirche, genoemd naar een burgemeester van Wenen. Wenen was overwegend katholiek, maar de begraafplaats weerspiegelt de diversiteit van de Weense maatschappij en is neutraal. Er zijn diverse afdelingen, zoals het oude en het nieuwe joodse kerkhof, het islamitische kerkhof, het protestantse kerkhof en de orthodoxe gedeelten. Er is ook een gedeelte voor Oostenrijkse presidenten en oorlogsmonumenten van de 19e en 20e eeuw, waaronder graven voor mensen aan weerszijden van de twee wereldoorlogen. “Een oud Weens gezegde luidt: in het leven betaalt een mens vooraolles. Alleen de dood is gratis." Billie Ann Lopez, schrijfster van reisverhalen |
 |
 |
 |
| Johann Strauss Denkmal | Karls Kirche |
Tijdens ons bezoek aan dit barokke meesterwerk was er een mis aan de gang. Mooie zuilen voor de gevel. Eten op een zogenaamde Europese markt, daar is een actie gaande om aansluiting bij de EU te propageren en worden specialiteiten uit diverse uitheemse keukens gepresenteerd. Clim eet Spaans, Jos friet! Bewonderen van Karlsplatz - paviljoens in Jugendstil van rond 1900.
|
|
 |
Mozart Denkmal |
Nogmaals Karls Kirche |
Met de metro naar de Votiv ‑ Kirche om half twee. Deze is dicht en lijkt ons enigszins onderkomen. Nabij ligt het woonhuis / praktijk van Freud op de Berggasse 19. Daar brengen we een uurtje door; veel foto's en documenten. Je moet wel een beetje geïnteresseerd zijn in deze grote man met zijn psychoanalyse. Verder te voet via de Börse en de Schottenring naar het Burgtheater, waar ons om 16.00 uur een rondleiding wacht.
Huis van Sigmund FreudHier woonde en werkte Freud vier decennia In dit grote appartement op de tweede verdieping van Berggasse 19, in een onopvallende wijk van Wenen, woonde en werkte Dr. Sigmund Freud tot hij Wenen moest ontvluchten. Een van zijn bekendste patiënten, een jonge vrouw met de naam Dora, woonde op nr. 32 in dezelfde straat. Freud woonde al sinds zijn vroege kinderjaren in Wenen. In 1891 verhuisde hij naar de Berggasse. Hij was toen in de dertig. In dit appartement voltooide hij zijn beroemdste boek Het Interpreteren van Dromen, uitgegeven in Wenen in 1900. Psychoanalyse was controversieel, maar desondanks populair en Freudswachtkamer was zelden leeg. Het naziregime beschouwde zijn week echter als gedegenereerd – een overtuiging die werd versterkt omdat Freud joods was. Toen Adolf Hitler in 1938 als Führer van Duitsland aankondigde dat Oostenrijk door zijn buurland was geannexeerd, probeerden veel joden, homoseksuelen, zigeuners en andere vervolgde groepen het land te ontvluchten. De nazi's brachten de familie Freud een bezoek, plunderden het appartement en stalen een grote som geld. Na rijp beraad en aansporing van vrienden besloot Freud zijn geliefde stad te verlaten. In 1938 vertrok het gezin naar Londen.
"De beschaving
begon toen iemand die woedend was geen steen, maar een woord gooide."
Nu is het eenvoudige appartement met zorg gerestaureerd met behulp van Freuds kinderen. U vindt hier het Sigmund Freud Museum, compleet met de beroemde psychiatersbank. |
|
|
|
Jos krijgt er problemen met zijn Pentax - camera. Het regent weer, gelukkig hebben we steeds onze paraplu's bij ons. We bekijken nog even het Parlement en gaan met de metro terug . We eten in een Oostenrijks restaurant in onze straat. Clim bevalt het niet, vooral de lever in de soep vindt ie vies. Een stuk verderop drinken we lekkere pils in brouwerij Siebenstern. Daarvoor hebben we wel een reuzenwandeling naar het zuiden moeten maken, via de Westbahnhof naar het IMAX‑theater. Terug met de Strassenbahn. We kruipen weer redelijk op tijd in bed, zo rond half een. Jos heeft tussendoor bij supermarkt Billa nog voor pilsvoorraad gezorgd!
 |
 |
Belvedère I |
Belvedère II |
Slot BelvedèreBarokke blikvanger uit de Oostenrijkse en Habsburgse geschiedenis Het Belvedère - complex in Wenen bestaat uit twee paleizen met uitgestrekte tuinen en biedt een prachtig uitzicht over de stad. Het werd gebouwd voor prins Eugen van Savooie, een van de succesvolste militaire aanvoerders van zijn tijd en tevens een van de rijkste mannen van Europa. Na zijn dood werd Slot Belvedère een paleis van de Habsburgse keizers. Eugen verkreeg het land in 1697 en gebruikte het aanvankelijk als een groot park. Het eerste paleis, nu het Onder - Belvedère genoemd, werd gebouwd tussen 1714 en 1716. Het was eigenlijk bedoeld als tuinvilla. De architect Johann Lukas von Hildebrandt was een Oostenrijker, maar het interieur werd grotendeels uitgevoerd door Italiaanse kunstenaars. Het plafond van de centrale marmeren hal toont Eugen als de nieuwe Apollo. Bij dit paleis werd een formele Franse tuin aangelegd. Tussen 1720 en 1722 werd het Boven - Belvedère gebouwd. Oorspronkelijk was dit het eindpunt van de middenas van de tuin, maar het werd uitgebreid tot Eugens zomerresidentie. Teen Eugen stierf, erfde zijn nicht prinses Victoria van Savooie - Carignan al zijn bezittingen. Zij verkocht het Belvedère - complex in 1752 aan keizerin Maria Theresia. Slot Belvedère werd onder de Habsburgers uitgebreid en bevatte van 1755 tot 1890 de keizerlijke schilderijencollectie. De laatste Habsburgse bewoner was de in 1914 vermoorde aartshertog Frans Ferdinand. Slot Belvedère werd in de Tweede Wereldoorlog zwaar beschadigd, maar is nu gerestaureerd. In 1955 werd hier het Oostenrijkse Staatsverdrag getekend, het begin van het moderne Oostenrijk. Tegenwoordig vindt u in het Boven - Belvedère een schilderijenmuseum met werk van de Oostenrijkse kunstenaars Gustav Klimt, Egon Schiele en Hans Makart. Slot Belvedère blijft een indrukwekkend voorbeeld van Oostenrijkse barok. |
Met
de metro naar de Karlsplatz. Van daaruit te voet naar de paleiscomplexen van de
Belvedère. In het Unteres Belvedère bekijken we de barokke Oostenrijkse schilderijen uit
17/18e eeuw. Mooie Marmer‑ en Spiegelzaal. We bekijken ook de Middeleeuwse
religieuze kunst (vooral houtsnijwerk) in de Oranjerie. Via de geometrische
tuinen op drie niveaus, met puttibeelden en sfinxen langs de kant, bereiken we
het andere paleis, iets nieuwer uit 1725, de Oberes Belvedère. Lange rijen
hebben zich voor
de tijdelijke Monet ‑ tentoonstelling gevormd. Wij bezichtigen de Oostenrijkse Galerie
met werken van Klimt, Schiele, Kandinsky en Kokoschka o.a. Mooi trappenhuis en hal met atlanten. In
de Café ‑ Konditorei bestellen we de befaamde Wiener Sachertorte en een "grosser Brauner" (onze
koffie met melk) voor het buitensporige bedrag van bijna f 30,‑!
 |
 |
In de namiddag rond 14.30 uur wandelen we door de Botanische Garten. De Alpen-garten is gesloten vanwege het slechte weer. Mooie bloemen en bomen. Cactustuin met heel veel kruiden. We eten bij een smetteloze Imbiss, worst natuurlijk, dat hoort er bij. Met de Stadtbahn (dat is gewoon de lokale spoorweg voor forenzen) naar het Stadtmitte, overstappen naar het centrum bij de Stephansdom en ‑platz. Het Haas ‑ Haus ligt hier ook. Bezichtiging van de dom, er is hier veel bekijks. We beklimmen de Steffl, de toren. Uitzicht niet optimaal, het is nog steeds regenachtig. We besluiten terug te keren naar hotel, het is dan pas 17.00 uur. Clim legt zich te ruste. Als diner eten we reuze Schnitzels in onze straat, we krijgen ze niet op: dat zegt genoeg. Pilsjes in de Imbiss.
Te voet naar het Naturhistorisches Museum. Van binnen een heel mooi gebouw uit de vorige eeuw, bouwmeester was Gustav Semper (die van de zgn. Semper - opera in Dresden!). Enorme collectie, iets te veel van het goede naar onze smaak. Je zag er door de bomen het bos niet meer. Prima verzameling stenen en dieren, dat zeker wel.
 |
 |
Na de middag met de metro naar het paleis dat net buiten de oudere stad ligt, Schönbrunn genaamd. Eerst een duur broodje eten in de kiosk. Hoge entreeprijs, maar wel uitstekend georganiseerd. We verzorgen een eigen rondleiding tussen de groepen door. We hebben het al snel gezien. Fotograferen is er streng verboden. We wandelen door de tuinen en langs de cascades naar de Glorietta, een arcade die boven op een heuvel ligt. Mooi uitzicht over het gehele complex.
SchönbrunnAlom bekend keizerlijk paleis met tuinen Dit majestueuze barokpaleis was de zomerresidentie van de regerende Habsburgers. De imposante gebouwen, in een kleur die men Habsburgs geel noemt, zijn ook van binnen een en al luxe. Schönbrunns 1441 kamers zijn opgeluisterd met een overdaad aan rococokrullen, vergulde decoraties, kristallen kroonluchters en reusachtige spiegels. Keizerin Maria Theresia en haar echtgenoot keizer Frans I brachten de zomers door in Schönbrunn en tijdens hun regering trad de zesjarige Wolfgang Amadeus Mozart op in het paleis. Keizer Frans Jozef werd in 1830 in Schönbrunn geboren en zou er op 86 jarige leeftijd ook overlijden. Het paleis is beroemd geworden door Frans Jozefs vrouw, keizerin Elisabeth, beter bekend als Sisi. Ze was dol op Schönbrunn en bracht hier een groot deel van haar huwelijksleven door. Het Habsburgse paleis werd halverwege de 18e eeuw gebouwd op de plek van een 17e-eeuwsjachtslot dat tijdens de Turkse bezetting van Wenen was verwoest. De naam Schönbrunn betekent 'mooie bron', omdat zich hier een natuurlijke bron bevond die de koninklijke familie van water voorzag. Schönbrunn is omgeven door een schitterend park, compleet met een neoclassicistische folly van bogen, de Gloriette genaamd, Romeinse nepruïnes, weelderige fonteinen en een indrukwekkende palmenkas. Er is ook een dierentuin, een erfenis van de menagerie die keizer Frans I rond 1750 begon. Het is de oudste dierentuin van Europa die nog bestaat op zijn oorspronkelijke plek, maar helaas zijn de kooien daardoor vrij klein. In 1918 deed keizer Karel I in Schönbrunn troonsafstand en werd Oostenrijk een republiek. Het paleis werd eigendom van de staat. De in de Tweede Wereldoorlog aangerichte schade werd in de jaren ‘50 van de vorige eeuw gerestaureerd. Nu is het paleis een van de populairste trekpleisters van Wenen. |
INFO IN HET DUITS:
Schloss und Park Schönbrunn
|
 |
 |
Schönbrunn |
Schönbrunn |
Via de namaak Römische Ruïnen lopen we terug. Wel bezoeken we nog de oude manege, waarbij Het Koetsenmuseum is er ook gevestigd; er zijn ook sleeën en draagstoelen te bekijken. Buiten de poorten eten we worst en gaan we te voet naar het IMAX‑theater. Film: "Grand Canyon. Avondeten in een Pizzeria, die eigenlijk dicht is, maar voor ons wordt geopend. Een Amerikaans - Indiaanse bereidt er een feest voor. Met de Strassenbahn terug tot de Westbahnhof; vervolgens per metro naar het hotel. Clim moet weer zo nodig pitten tot 22.00 uur. Daarna blijven we maar "thuis", we hebben immers pinten genoeg in de koelkast staan.
