|
DAG 5
Clim rekent 's morgens de hotel kosten van € 260 af met zijn Gouden credit card
(die van Jos zijn rekening afgaat zo blijkt achteraf...). We rijden terug naar
het zuiden waar we uiteindelijk vandaan zijn gekomen.
We zijn van plan de zgn. Salzstrasse te volgen, een historische route van
Lüneburg naar Lübeck. Via het plaatsje Schwarzenbeck bereiken we Lauenburg, een
stadje dat aan de Elbe gelegen is. Daar steken we de stalen brug over en
pauzeren we aan de oever aan de overkant van de stad.
 |
 |
| Elbe bij Lauenburg |
Kudde schapen in heidestreek |
Onze rit voert ons vervolgens door een gecultiveerd heidelandschap, we zijn bij
de Lüneburger Heide aangekomen. Vroeger was dit uitgestrekte heidegebied
(ongeveer 100 km2) een en al bos, maar toen er rond het jaar 1000 zout werd
ontdekt, kapte men de bossen om mijnhout te krijgen.
Die zoutindustrie was in de late Middeleeuwen erg belangrijk (zout werd o.a.
gebruikt als conserveringsmiddel). Het centrum van de streek, de Hanzestad
Lüneburg, was toen een van de rijkste van Duitsland. De zoutwinning gaf in die
tijd aan meer dan 2000 mensen werk, daarmee was het de grootste industrie van
heel Europa!
Onderweg zien we een heuse herder met een kudde schapen. Veel is er niet meer
van de heide over, het meeste is in gebruik genomen als akkerland en militair
oefenterrein. Het Nederlandse contingent NAVO - militairen zit hier nabij en wel
in Seedorf.
LÜNEBURG
In Lüneburg parkeren we onrechtmatig aan de rand van de binnenstad, die heel
compact is. We bezoeken er de hijskraan en het oude stadsgedeelte aan het
riviertje de IImenau. Al die gebouwen schijnen bezit te zijn van Hotel Bergström.
Het ziet er authentiek uit allemaal. De patriciërshuizen zijn gebouwd van
baksteen en hebben allemaal een verschillende trapgevel.
 |
 |
| Alte Kran |
Gevels Wasserviertel |
MARKTDAG
Op het raadhuisplein is het een en al bedrijvigheid, het is marktdag. We
slenteren langs de stalletjes en maken foto's van het monumentale Rathaus, dat
in witgrijze steen gebouwd is. Achter romantische straatjes vol vakwerkhuizen
doemt de Michaeliskirche op. Die ligt op een heuvel Am Sande genaamd. Hij staat
een beetje uit het lood. Een oudere vrouw verkoopt er ansichtkaarten en kaarsen.
Er bevindt zich ook een Unterkirche, die wel op een crypte lijkt. Er is verder
niet veel te zien.
 |
 |
Stadhuis van Lüneburg
|
GEVELS VAN BAKSTEEN
De Markt is wel erg groot, smal en rechthoekig van vorm. Veel oude panden staan
er netjes op rij, allemaal verschillend. Wel is baksteen overal het
overheersende bouwelement. We drinken koffie in een bakkerij (Eduscha Stehcafé)
, natuurlijk ontbreekt zeker hier de Kuchen niet. Langzaam slenteren we terug
naar ons uitgangspunt. De stad bevalt ons wel, niet alleen wat uiterlijk
betreft, maar ook de gemoedelijke sfeer die er hangt trekt ons aan. Eigenlijk
zouden we haar meer op ons gemak moeten kunnen bekijken, twee dagen lijkt ons
ruim voldoende.
|
LÜNEBURG
Lüneburg - Welkom in de stad op het zout
Ontdek nu zelf de 1000 jaar oude zoutstad Lüneburg. De prachtige
koopmanshuizen met hun karakteristieke gevels getuigen ook nu nog
van de grote rijkdom van de Lüneburger zouthandelaren. Met
kinderkopjes geplaveide straten nodigen u uit tot een historische
ontdekkingsreis,maar ook om er heerlijk doorheen te slenteren.
Achter de gevels vindt u fraaie speciaalzaken, bijpassende
restaurantjes en – ook daarom staat Lüneburg bekend – een veelvoud
aan authentieke kroegjes.
Highlights
Gekostumeerde rondleidingen
Oude handwerkstraatjes en zoutmijndagen
Zout zeven in het zoutmuseum
Bezoek aan het enigste brouwerijmuseum in Noordduitsland
Watertoren: panorama over de stad Lüneburg (56 m)
Scheepslift in Scharnebeck – een technisch spektakel
Fietsroutes
Lüneburg ervaren
Traditierijk hotel in het centrum van de stad. Sinds 1889 in het
bezit van de familie. Bekend door de persoonlijke atmosfeer en de
uitstekende Duitse keuken.
|
OP WEG NAAR CELLE
Tot onze verbazing hebben we geen parkeerbon gekregen. Na een lange omweg via
het noorden van de stad (veroorzaakt door dat vermaledijde eenrichtingsverkeer)
komen we weer op onze route zuidwaarts terecht. We nemen de binnenweg naar de
stad Celle zestig kilometer verderop.
Een uurtje later checken we in bij Hotel Hartmann in het boerenplaatsje
Wietzendorf. De omgeving en de bebouwing lijkt hier echt op onze provincie
Drenthe! We worden in een bijgebouw ondergebracht in een standaardkamer waar wel
alles piekfijn in orde is. Het is net drie uur geweest. Tijd genoeg om even door
te rijden naar het voormalige KZ-Lager Bergen-Belsen.
|
LÜNEBURG
Deelstaat: Nedersaksen. Hoogte: 17 m. Aantal inwoners: 68.000.
De oude zout en Hanzestad ligt in het noordoosten van de Lüneburger
Heide, d.w.z. aan de rand van de Elbevlakte aan de bevaarbare
IImenau. Haar rijkdom had zij te danken aan haar gunstige ligging en
aan de aanwezigheid van tafelzoutbronnen. Lüneburg is 'Reglerungsbezirkshauptstadt'
(hoofdstad van een deel van de deelstaat). De stad heen
verschillende kuurinrichtingen (zout en modderbaden, Kneippkuren).
Het industriegebied Is In het noorden van de stad geconcentreerd en
omvat o.m. chemische werken, hout, behang, papier en
metaalindustrie. In Lüneburg eindigt de Harz Heide - Strasse en
begint de Alte Salzstrasse, belde toeristische wegen.
GESCHIEDENIS
De betekenis van Lüneburg begon feitelijk al met de bouw van een
vesting boven op de Kalkberg door de Saksische hertog Hermann
Billung, waardoor de overvaart van de Elbe en de zoutbronnen
beschermd werden. Maar pas na de verwoesting van het nabijzijnde
Bardowick in 1189 en na toetreding tot de Hanze kon de stad zich
volledig ontplooien. In 1247 kreeg Lüneburg stadsrechten en kort
daarna werd het tot vrije rijksstad verheven. In de 16de eeuw was
Lüneburg een van de rijkste steden van Noord-Duitsland. In de 17de
eeuw maakt de Dertigjarige Oorlog een eind aan de welvaart en pas in
de 19de eeuw met de medische exploitatie van de aanwezige zout en
zwavelbronnen en het aantrekken van industrieën is er weer
enigermate van opbloei sprake.
BEZIENSWAARDIGHEDEN
Centrum van de stad is het prachtige plein Am Sande, dat door
oude bakstenen huizen met sierlijke trapgevels omgeven is. Aan de
westkant het Schwarze Haus (in 1548 als brouwerij gebouwd, nu zetel
van de Kamer van Koophandel). De hele binnenstad wordt echter
beheerst door de vijfschepige Johanniskirche uit de 14de eeuw die
met zijn 105 m hoge toren, zijn geweldige afmetingen (43 m breed en
49 m lang) en zijn pracht op zichzelf al het bewijs levert van de
vroegere betekenis van Lüneburg. Het zeer rijke interieur omvat o.m.
een imposant hoogaltaar uit 148o, mooie koorbanken uit 1589 en dito
orgel van ca. 1715. Zuidoostelijk het Museum fur das Fürstentum
Lüneburg. Van de Platz am Sande voeren de autovrije 4 Kleine und
Grosse Backerstrasse naar de markt: in het midden de Dianafontein,
bijgenaamd 'Lunabrunnen' (1530) aan de westzijde het Rathaus, een
complex gebouwen uit de 13de 18de eeuw met een met beelden versierde
barokfaçade. Van de vele goed onderhouden vertrekken, verdienen
speciale vermelding: de Gerichtslaube (rechtszaal; 1320), het
Gewandhaus (lakenhal, ca. 1450) met de beroemde Luneburgse
zilverschat, de Alte Kanzlei (1433), de Grosse Ratsstube (raadzaal)
van 1466-84, met schitterend houtsnijwerk en de Fürstensaal (15de
eeuw). Noordoostelijk van de markt de in 1409 ingewijde
Nikolaikirche. Oostelijk hiervan aan de andere kant van de llmenau
ligt het zgn. Wasserviertel met de reeds in 1346 vermelde Alte Kran
(hefkraan) en Kaufhaus met zijn Italiaanse barokfaçade (1745).
Verder in het noordoosten van de stad het vroegere nonnenklooster
Luno (14de en 15de eeuw, thans damesstift) met een rijke verzameling
wandtapijten die slechts gedurende één week in augustus getoond
worden.
Aan de westrand van de stad ligt de Michaeliskirche (14de 15de
eeuw), vlakbij het Ostpreussische Jagdmuseum (Salzstr. 26). —Verder
zuidelijk de zoutmijn (keukenzoutgehalte van 26,5%) en het in 1907
aangelegde Kurpark met Kurhaus, badinrichting en golfbad
(bronwater). |
|
LÜNEBURGERHEIDE
Deelstaat: Nedersaksen. Fremdenverkehrsverband Lüneburger Heide,
Glockenhaus, D3140, Lüneburg; tel.: (04131) 42006/7.
De Lüneburger Heide Is het grootste heidegebied van Duitsland. Het
strekt zich uit tussen de Aller en de beneden-Weser en bereikt in de
Wilseder Berg zijn maximum hoogte (169 m). De droge en weinig
vruchtbare hoogvlakte, hier en daar met veengronden afgewisseld, is
voor het grootste deel bedekt met heide, waarvan in de bloeitijd in
augustus de rode gloed het anders vrij droefgeestige landschap
oplicht en tot een geliefd wandelgebied maakt. Merkwaardig gevormde
jeneverbesstruiken, schilderachtige berkenlaantjes en tussen
eikebomen verscholen steenrode boerderijen completeren het zeer
karakteristieke landschapsbeeld. De vele hunebedden duiden op
prehistorische nederzettingen. Naast hot fokken van heideschapen ('Heideschnucke'),
de bosbouw en de akkerbouw, heeft de laatste jaren de industrie aan
betekenis gewonnen (kiezelgroeven, aardolie). Daarentegen is de van
oudsher beoefende bijenteelt achteruitgegaan.
De mooiste heidelandschappen vindt men in de 'Zentralheide'. Hier
werd in 1921 een ca. 20.000 ha groot gebied om het dorp Wilsede
(heidemuseum) tot Naturschutzpark Lüneburger Heide verklaard (het
eerste Duitse natuurpark). In dit gebied bevinden zich de veel
bezochte Totengrund en Steingrund. Heel mooi is ook het 50.000 ha
grote Naturpark Südheide tussen Uelzen, Soltau en Celle, vooral het
gebied van Unterluss, Muden en Hermannsburg.
Het graf van de dichter Hermann Löns (1866-1914) bij Fallingbostel
is jaarlijks reisdoel van vele duizenden vereerders van deze
'Heidedichter'. Interessant, maar moeilijk te bereiken zijn de
Sieben Steinhauser, zeven hunebedden die op een terrein liggen waar
geregeld militaire oefeningen worden gehouden. De weg ernaartoe is
meestal slechts op de eerste en derde zondag van de maand
opengesteld. Van te voren in Westenholz informeren is raadzaam.
Westelijk van Fallingbostel ligt het 10 ha grote Vogelpark Walsrode
dat zeker een bezoek waard is (4000 vogels). De Paradieshalle is een
van de grootste tropische vogelhuizen van Duitsland. Ook populair
zijn tochten per huifkar over de uitgestrekte heide; in de herfst
worden in veel plaatsen 'Heideblütefeste' gehouden en wordt een
heidekoningin gekozen en gekroond.
|
  
|
