Darmstadt: Mathildenhöhe

Locatie: ten oosten van het stadscentrum

 Groothertog Ernst-Ludwig van Hesse-Darmstadt vestigde hier een kunstenaarskolonie en stimuleerde de leden om kunstwerken te maken voor de stad. Behalve een Russisch-­orthodoxe kerk (1899), de art nouveau-huwelijkstoren (1908) en de huizen van de kunstenaars, is er een landschapstuin met fascinerende tuinhuisjes. Het sleutelstuk is een zeer boeiende beeldentuin, die is geïnspireerd op klassieke, Egyptische, Assyrische en Hittitische elementen en wordt beheerst door werken van Bernard Hoetger. De beelden staan rond een bos geleide platanen, in rechte lijnen geplant en geknot, dat stamt uit de vroege 19de eeuw. Bezoekers moeten ook over de Olbrichweg wandelen en de rozentuin, de leeuwenpoort en het mausoleum van de hertogen van Hesse-Darmstadt bewonderen.

De belangrijkste attractie van Darmstadt is de ten oosten van het centrum gelegen Mathildenhöhe, met de rond de eeuwwisseling gebouwde jugendstilhuizen en een Russische kapel. Het Hessische Landesmuseum in het centrum is ook beslist de moeite waard. Vrijwel alle hier behandelde historische monumenten moesten na 1945 opnieuw worden opgebouwd. Deze ruim opgezette stad aan de voet van het Odenwald was van het midden van de 18e eeuw tot aan de Tweede Wereldoorlog een van de belangrijkste steden van Hessen. Door ernstige verwoestingen in 1944 - de geallieerden probeerden hun bommenplan voor het grote bombardement van Hamburg uit op Darmstadt - gingen de meeste monumentale historische gebouwen verloren. Nu is nog maar hier en daar een gerestaureerd pand overgebleven uit de bloeitijd.

In Darmstadt (138.000 inwoners) zijn veel uitgeverijen gevestigd, een papierfabriek en een groot aantal grafische bedrijven. In de stad is ook het vluchtleidingscentrum van de ESOC, dat onder andere de Europese draagraket Ariane met zijn satellieten begeleidde. De keramische industrie neemt al heel lang een belangrijke positie in: de firma Rosenthal heeft hier zijn hoofdkantoor. De bloei begon in de 15e eeuw, toen de nederzetting door een erfenis toeviel aan Hessen. Na de deling van dat graafschap werd het stadje in 1567 residentie van de landgraven van Hessen - Darmstadt. Tussen 1790 en 1830 wist landgraaf Ludwig X vanuit Darmstadt een grote gebiedsuitbreiding te bewerkstelligen.

Totdat de industrialisatie begon aan het eind van de 19e eeuw bleef Darmstadt een rustige bestuursstad. In het kielzog van de rijkdom die de nieuwe bedrijvigheid met zich meebracht, begon onder groothertog Ernst Ludwig (1892-1918) een tweede culturele bloeiperiode. Hij haalde onder andere een groep kunstenaars naar Darmstadt, die de stad verrijkten met wonderschone Jugendstilgebouwen. Die werden gelukkig wel voor het geweld van de Tweede Wereldoorlog gespaard.