Wernigerode

Bij onze laatste stop ten noorden van het Harz - gebergte hebben we uitzicht op de hoogste top, de Brocken. Zo rond vijf uur komen we aan bij ons hotel. We checken eerst foutief in bij het goedkopere gedeelte. We zijn echter gehuisvest in een ruime kamer (met een pilaar in het midden) in het voormalige herenhuis, meer een soort kasteeltje eigenlijk. De villa dateert uit het jaar 1880 en is gebouwd door de architect die het slot Wernigerode heeft gerestaureerd. Vanuit het raam hebben we een mooi uitzicht op de stad Wernigerode.

ONS HOTEL MET UITZICHT VANUIT DE KAMER

We gaan direct op stadsverkenning uit en belanden zo in een opengebroken straat. Veel hier in het voormalige Oost - Duitsland (DDR) wordt momenteel gerestaureerd of gerenoveerd, met name het wegennet krijgt een grote beurt. We drinken een pilsje in een jongerenkroeg waar men Creedence Clearwater Revival draait. Daarna eten we in de “Fürstengrotte”, een restaurant dat min of meer bij het hotel hoort. Jos waagt zich er aan de Schweinehaxe, maar hij krijgt het enorme stuk vlees niet helemaal op tot groot plezier van het bedienend personeel. (“Kämpfen Sie noch immer? Haben Sie es noch nicht geschafft?”) Om 11.00 uur gaan we slapen, maar niet na bier (Clim) en Doppeltkorn (Jos) uit de minibar verschalkt te hebben.

De volgende dag kunnen we even na negen uur in een stijlvolle eetkamer genieten van een overvloedig ontbijt: alles is ‘drum und dran’ en dat wordt dan ook bunkeren geblazen. Om half elf lopen we omhoog de berg op naar de burcht, een wandeling van 10 minuten.

Het is zondag, dus is het er erg druk, iets te veel mensen naar onze smaak. Enfin, we krijgen een rondleiding en bezichtigen de eetzaal, de feestzaal en de Königssaal, met name de laatste ziet er fantastisch uit. Vanuit het hooggelegen slot hebben we een mooi uitzicht over stad en omgeving. Het slot is tot de huidige toestand gerestaureerd in 1880. Na een kort bezoek aan het museum nemen we Kaffee und Kuchen in het slotcafé.

Te voet dalen we weer af naar het hotel, genietend van de bossen in uitbundige herfstkleuren. We lopen verder het stadje in, waar we een stuk pizza eten en vervolgens kerken en vakwerkhuizen gaan bekijken. Die laatste zijn meestal erg goed onderhouden, allemaal resultaat van gelden uit het westen. Het batterijtje van Jos zijn fotocamera is leeg, vergeefs gaat hij op zoek naar een fotozaak. Ook heeft hij tekort aan batterijen voor zijn hoorapparaat, maar een audioloog voor aanvulling ervan kan hij evenmin vinden. Het scheve huis en het huis van Klimt zijn interessant, evenals het oudste huis van de stad uit de dertiende eeuw dat er ook mag zijn. Uiteindelijk belanden we dan toch in een Biergarten, het is uitzonderlijk warm voor deze tijd van het jaar: 24 graden. Daarna terug naar het hotel, douchen en rusten.

Om zeven uur eten we in een restaurant waar we omringd worden door een stoet gehandicapten, het lijkt hier wel de Pappelhof aan de Kapel in ‘t Zand! Het voedsel is niet bijzonder smaakvol, we zijn ontevreden. Uiteindelijk komen we terecht bij het Wirthaus ‘Zur Schönen Eck’, waar we menig pilsje aan de bar gezeten nuttigen. We raken er in gesprek met de Inhaberin. Termen als ‘Damals,’ ‘Drüben’, ‘Die Neuen Bundesländer’, ‘DDR’ en ‘vor der Wende” zijn niet van de lucht en keren regelmatig in de conversatie terug. Een eind na tienen zoeken we ons hotel weer op.

Wernigerode

ALTSTADT

Hoewel de bijna 1000-jarige stad in de DDR tijd eveneens flink door verkrotting is aangetast, is het oude centrum inmiddels opgeknapt. Slenterend door straten en stegen ziet u zes eeuwen bouwkundige geschiedenis aan u voorbij trekken. Op de Marktplatz domineert het Rathaus, versierd met houten beelden van zowel heiligen als carnavalsfiguren en een zinspreuk die een diepe levenswijsheid vertolkt: 'Einer achts's, der andere betrachts's, der dritte verlacht's, was macht's'. Het Gothisches Haus ernaast stamt oorspronkelijk uit 1425, maar is in later tijden omgebouwd tot hotel. Het restaurant heeft een goede naam. In de stegen achter het Rathaus vindt u onder meer het interessante Harzmuseum, de 13e eeuwse St. Sylvesterkirche en de kleinste woning van Wernigerode. Aan de drukke winkelstraat Breite Strasse woonden vroeger de welvarende kooplieden en handwerkers. Vandaar dat er prachtige huizen te vinden zijn, zoals café Wien (1583); het overdadig versierde Krummelsche Haus en de Krelische Schmiede die u kunt herkennen aan de paardenkop boven de deur.

SCHLOSS

Hoog boven Wernigerode troont, op de 120 m hoge Agnesberg, het indrukwekkende Schloss Wernigerode van de graven van Stolberg Wernigerode. Het is verboden met de auto de berg op te rijden, maar de Bimmelbahn voert u er vanaf de Markt heen. Zelf er naartoe wandelen biedt als voordeel dat u door de voormalige, in Engelse stijl aangelegde lusttuin komt. Vanaf het Schlossterrasse hebt u een schitterend uitzicht over de stad en de bossen van de Harz. Het kasteel zelf is in de loop van de geschiedenis meermalen verbouwd, het laatst na onteigening door de DDR. Een kijkje binnen is zeer aan te bevelen. U vergaapt zich aan de kostbare meubels en voorwerpen in rococostijl, barok en Biedermeier. Tezamen geven ze een goed beeld van de leefwijze van de adel in de tweede helft van de 19e eeuw. Vanaf het Schloss kunt u eventueel verder wandelen (let op de richtingwijzers) naar het grote Wildpark Christianental. Neem dan wel een verrekijker mee, want de roofvogels, marters, dassen, herten, wilde zwijnen en wasberen lopen en vliegen er vrij rond (vanaf 10.00 uur).

BROCKENBAHN

Een leuk idee is verder een tochtje met de Harzquerbahn, een stoomtreintje dat dwars door de Harz in zo'n tweeëneenhalf uur naar Nordhausen tuft. Onderweg kunt u uitstappen op één van de vijftien haltes. Vanaf station Steinere Renne kunt u een wandeling door het schitterende dal van de Steinere Renne maken. Wie in Drei Annen Hohne overstapt op de Brockenbahn bereikt per stoomtrein zelfs de top van de Brocken.

Tekst Wernigerode uit het tijdschrift van de ANWB: REIZEN

Zoals gezegd, Wernigerode heeft veel vakwerk in huis. De Bunte Stadt am Harz telt 3.400 vakwerkhuizen binnen haar grenzen. Waarom juist hier, vraag je je als bezoeker af? Dat zit zo: de Harz is rijk aan eikenbos. En dat is uitstekend vakwerkhout. Maar ook van naaldhout, dat eveneens in de Harz groeit, zijn vakwerkhuizen gebouwd, leren we in Wernigerode. Het kleinste, het grootste, het smalste, een scheve; alle vormen vakwerk ontdek je in de smalle straten en stegen in Wernigerode. Op de Markt is zelfs een hotel in vakwerk opgetrokken, vlak voor de Wende (zo noemen Duitsers de val van de Muur) in 1989. Stap er binnen en je staat in een comfortabel hotel, Hotel Gotischers Haus (www.tc-hotels.de) . Het karkas is geheel van beton, alleen de gevel aan de oude markt moest van gemeentewege van vakwerk zijn. Om Wernigerode authentiek te houden, is het de lokale winkeliers verboden moderne lichtreclames aan de puien te bevestigen.
Onze favoriete vakwerkhuizen?
· Het pand aan de Marktstrasse 30, een rank wit huis in Jugendstil, met zacht roze gesausd pleisterwerk.
· En Café Wien, absoluut het mooiste renaissancistische vakwerkhuis dat dienst doet als Konditorei, met wandspiegels, zoet gebak en kranten aan de stok. Adres: Breitestrasse 4.
· Topper in barokvakwerk is het Krummelisches Haus. Een houten gevel vol met sculpturen en allegorische beelden, waarachter een Boheems restaurant. Adres: Breitestrasse 72.
· En ga voor koffie met taart zo dik als een drie verdiepingen vakwerkhuis naar Café Louisen, ook in de Breitestrasse.
Nog een rede om Wernigerode aan te doen: de Harzer Schmalspur-Bahnen (www.hsb-wr.de)
. Aan de rand van het centrum vertrekt elk uur een smalspoorstoomlocomotief voor een anderhalf uur durende rit, dwars door de Harz. Eindstation is Brocken, de 1125 hoge Harz bergtop.

WERNIGERODE

ONS HOTEL MET UITZICHT VANUIT DE KAMER

Wernigerode

Tekst Wernigerode uit het tijdschrift van de ANWB: REIZEN