|
 Ga direct naar de FOTOPAGINA!
Centrum van wijnhandel
We weten niet precies waar het door ons geboekte Krone-Hotel zich in het stadje
bevindt. We parkeren aan een zonnig stukje van de Moezel-oever, roken een
sigaretje op ons gemak (het is nog vroeg, nog geen drie uur), waarna Clim bij
een Gasthof gaat informeren. We blijken aan de juiste kant de zitten (de
linkeroever, die van Traben), alleen moeten we aan de noordelijke kant van de
brug zijn.
We zijn verbaasd over de luxe waarmee we geconfronteerd worden. In de lobby
bijvoorbeeld staat een complete concertvleugel, de kamers zijn reusachtig en
smaakvol ingericht, het restaurant is gespecialiseerd in exquise gerechten. We
betalen voor al dat schoons samen DM 170 per dag. Het is er niet druk, veel
kamers zijn nog niet bezet. Vanaf mei zal het hotel tot ver in oktober
(wijnfeesten!!) volledig volgeboekt zijn.
Eerste verkenning van Trarbach
Na een uiltje geknapt te hebben worden we weer actief. Het centrum ligt te ver
af om zo maar even te bezoeken, dus we stappen in het Kaatje. In Traben liggen
enkele Jugendstilhotels en dat is alles. Trarbach is ouder en heeft ook een
echte historische kern. De brug met haar middeleeuwse poorten is in de oorlog
door de geallieerden platgebombardeerd, alsmede het postkantoor en andere
nabijgelegen markante gebouwen. Het is miezerig weer, zodat we al gauw achter de
'Kaffee mit Kuchen' zitten in een koffiehuis aan de Moezeloever.
Verrukkelijk diner in stijl
We hebben een tafel gereserveerd in het restaurant van ons hotel. Een hele
belevenis op zich: alles gaat hier heel chique in zijn werk. Het bestek is van
zwaar zilver, de glazen van kristal, de obers knipmessen aldoor. We genieten van
de culinaire hoogstandjes die ons geboden worden, o.a. van Entebrust,
Kalbsmedaillon, Spargel. Als dank geven we de ober tien mark fooi.
 Een regenachtige dag
Vandaag zal het een van onze mindere dagen in de Eifel worden. Het regent
praktisch de hele dag. Na een stil ontbijt (nog een ander paartje zit in de
zaal) rijden we naar het stadje, parkeren aan de oever en gaan direct een
serpentinevoetpad omhoog naar de Burg. Het is een ruïne van een burcht die in
1734 door de Fransen van Lodewijk de Veertiende is opgeblazen. In het restaurant
op de top drinken we koffie en chocolademelk. Het uitzicht is door de regen
bijna nihil. Aan de andere kant lopen we via trappen en door de wijngaarden de
berg omlaag; onderweg treffen we nog een oorlogsmonument van de Frans - Duiste
Oorlog uit 1871 aan: 6 plaatselijke doden. In de stromende regen komen we in het
stadje Trarbach aan. De kerken zijn er dicht, dus daar kunnen we niet schuilen.
We besluiten naar het hotel terug te keren en de verdere middag op onze kamer
door te brengen. Er wordt geslapen, gelezen en tv gekeken.
Lekker Chinezen
Die avond laten we het Kaatje staan. We lopen de stad in, zoeken wat doelloos
rond naar een acceptabele eetgelegenheid en komen uiteindelijk terecht bij de
lokale Chinees. We bestellen van alles wat. De porties zijn vergeleken met die
van de Nederlandse Chinees beduidend minder omvangrijk, maar de kwaliteit is
onvolprezen. Het is gelukkig inmiddels wat opgeklaard. We steken de rivier over
om in Trarbach een avondwandeling te maken. We beëindigen die met koffie in een
stijlvolle pizzeria. Onderweg hebben we de pegels (peiltekens van
hoogwaterstanden) op de verschillende kerken en andere gebouwen bekeken. Niet
alleen in 1993 en 1995 (zoals bij ons in Limburg) maar ook de afgelopen maand in
2001 heeft het water hier tot in de lager gelegen hotels en woningen gestaan!
Ons hotel heeft daar geen last van gehad omdat het op een hogere plek gebouwd is
en bovendien aan een binnenbocht van de rivier ligt. Die avond zien we op de
televisie Bayern München van Manchester United (met Jaap Stam) winnen. We moeten
toegeven: een terechte zege voor de Duitsers.
   |
