Hier volgt het verslag van onze reis
door de Eifel in 2001.
Met eigen autootje …
Voor het eerst gaan we met een eigen autootje op vakantie. Eigenlijk is het voor
Clim de eerste echte vuurproef voor zijn rijvaardigheden met zijn Ford Ka. We
hebben de wagen veel te vol gestouwd, we kunnen de luxe van ‘ruimte genoeg ’
niet aan.
We vertrekken tegen elf uur op vrijdag de dertiende… Gelukkig zijn we allebei
niet bijzonder bijgelovig. Bij Sint Joost gaan we de autosnelweg op, die we tot
een stuk na Aken blijven volgen. In Duitsland wordt veel harder gejakkerd dan in
Nederland, dat is het eerste dat ons bij de Oosterburen op de Autobahn opvalt.
Clim laat zich als chauffeur niet intimideren en blaast zijn partijtje dapper
mee. Achter Aken gaan we de Bundesstrasse op. Het is zwaar bewolkt en buiten 3
graden als we de Eifel in rijden. Via Roetgen en een stukje België rijden we om
12.30 uur Monschau binnen.
Toeristisch ingesteld Monschau
Het stadje met zijn fraaie vakwerkbouw is goed onderhouden. Het ligt heel mooi
ingeklemd tussen de heuvels. Het is niet verwonderlijk dat dit een toeristische
trekpleister van de eerste orde is. Overal wordt dus ook Ned. en Belgisch geld
geaccepteerd, ook in de parkeerautomaat. Veel dagjesmensen zijn er overigens
niet, daarvoor is het weer te druilerig. We wandelen er een poosje rond, vooral
in het centrum waar de rivier Roer, die bij ons in Roermond vlak langs ons huis
stroomt, het beeld bepaalt. We beklimmen er de burcht, waar we van het uitzicht
genieten. Daarna drinken we koffie in een van de vele gezellige Gasthöfe. De
naam Monschau is afgeleid van het Franse Mon Joie. In de buurt van de stad (nou
ja, 3.000 inwoners…) liggen in de Noord-Eifel een zestal stuwmeren, waarvan de
Rurtalsperre de belangrijkste is. Zij voorzien de industriesteden Aken, Jülich
en Düren van vers drinkwater en zijn ook van recreatief belang.
Slide show van Monschau
Monschau
|
meer info over monschau
Monschau ligt vlak bij Nederland en is dus erg bekend bij onze landgenoten.
Het wordt vooral bezocht door dagtoeristen die tegen dde avond hun touringcars
opzoeken om huiswaarts te keren. Het ligt op een hoogte van 350-650 meter in het
smalle dal dat de rivier de Roer (die hier samenkomt met de Laufenbach) heeft
uitgesleten. Het stadje wordt gedomineerd door de ruïnes van een middeleeuwse
burcht op de Schlossberg, die we uiteraard beklimmen. Overigens na aandringen
van Clim, want Jos heeft daar niet zo’n trek in met zijn zere knieën.
De oudste huizen van de stad dateren van vlak na de Dertigjarige Oorlog
(1618-1648: een godsdienstoorlog in feite, beëindigd met de ons bekende Vrede
van Münster!); de andere vakwerkwoningen zijn in later eeuwen tot stand gekomen.
Alle huizen zijn bekroond met een leistenen dak, een normale dakbedekking in
deze contreien. In de 18de eeuw had de lakennijverheid in Monschau zijn
bloeiperiode, maar heden ten dage is het enkel toerisme dat de klok slaat.
Bezienswaardigheden: de Senfmühle, het glasmuseum, de Pfarrkirche, het Museum
Rotes Haus, de Burcht uit 1217 (nu een Jeugdherberg), het Haus zum Turn, de
Holzmarkt, het Alte Rathaus. |
Over de Schnee-Eifel naar Prüm
Even na twee uur vertrekken we uit Monschau na een deel van onze broodjes
verorberd te hebben. We zetten koers naar het zuiden en verbazen ons over de
goede kwaliteit van de wegen hier. We komen deels langs de Hautes Fagnes (Hohes
Fenn), een plateau in de Ardennen met hoogveen en veel moerassige gebieden. De
boerderijen en woningen in deze streek hebben allemaal metershoge heggen om hun
perceel laten groeien; deze dienen als beschutting tegen de wind. Op het hoogste
punt treffen we sneeuw aan, gelukkig maakt het de wegen niet glad, want Clim
moet daar niets van hebben. Af en toe ontvouwt zich voor ons een panorama, maar
doordat het weer niet meewerkt ontlokken de vergezichten ons geen ah’s en oh’s.
Het stadje Prüm
Een uurtje later zitten we in het stadje Prüm. We lopen naar het centrum,
waar een mooie kerk (een oranjekleurige basilica) naast een eeuwenoud
jezuïetenklooster ligt te pronken. Als Clim er naar binnen gaat blijkt er een
dienst bezig te zijn, de kerk zit vol gelovigen. Het is net 15.00 uur geweest en
dus wordt de Kruisdood van Jezus op deze Goede Vrijdag herdacht in een soort
lof. Voor de kerk maakt Jos een geverfd eitje soldaat. Clim laat zijn zakdoek op
een bank liggen. We blijven er niet al te lang, per slot van rekening is hier
niet veel te bezichtigen of te beleven.
  |
Ga direct naar de