|
|
BURG ELTZDAG 2 ZATERDAG 19 APRIL 2003
Het ontbijt is goed genoeg voor ons, we moeten wel koffie en broodjes bij bestellen, wat geen probleem is. We maken een praatje met een ouder Belgisch echtpaar uit Aarschot in de Kempen, dat volgens ons heel wat afreist. Er zit ook een koppel uit Antwerpen aan het ontbijt, ze zijn op stenenjacht in dit geologisch rijke gebied. Even na tienen rijden we via Mendig naar het stadje Mayen, een streekcentrum. Het is vergeleken met gisteren (een warme en zonnige dag) vandaag bitter koud, nauwelijks 6 graden met een gure wind en regenbuitjes. Het weer is helemaal omgeslagen, maar gelukkig maar voor één dag.
Al ver voor het fraai gelegen Münstermaifeld met zijn opvallende kerk op het hoogste punt wordt zowel Burg Eltz als Burg Pyrrmont op borden aangegeven. We rijden door een hoogvlakte met grote, momenteel braak liggende akkers en hier en daar in de beekdalen een dorpje (o.a. Einig…) met wat weilanden en boomgaarden. In een bosrijke omgeving stuiten we op de parkeerplaats voor de burcht. Te voet gaat het verder, de berg af. Als we een bocht om gaan ligt ineens de burcht in volle glorie onder ons. Jammer genoeg heeft men veel van de omringende vegetatie gerooid of gekapt, wat het geheel een kale indruk geeft. We drinken eerst koffie op het terras voor we de schatkamer opzoeken om al die fraaie historische voorwerpen te bewonderen.
We voegen ons daarna bij een groep voor een rondleiding. Het kasteel is eigenlijk een ratjetoe van verschillende stijlen, maar gelukkig is het nog helemaal in authentieke staat. De rondleiding bevalt ons best, je kunt er de historische sfeer haast proeven. We bezoeken slechts een helft van het hele bouwwerk, de andere helft wordt nog bewoond door de adellijke familie en de beheerder. Na afloop stijgen we in een busje dat ons tegen betaling van een euro naar de parkeerplaats terugbrengt.
We lunchen uit ons picknickkoffertje op een dorpsplein. Daarna dalen we af naar het plaatsje Moselkern, waar we de loop van de Moezel gaan volgen. Als we aan de overkant bij het dorpje Alken een burcht zien liggen, draaien we ons om, steken de meest nabije brug over en gaan we dat hooggelegen kasteel bezoeken. Het blijkt Burg Thurant te zijn. Eerst drinken we er koffie in een lege wijnkelder met Kaketoetafels (volgens Clim). Eigenlijk is het kasteel een ruïne die ietwat opgekalefaterd is. Het slot is in 1689 door de Franse legers van de Zonnekoning verwoest, zoals bijna alle kastelen in de Pfalz en de Eifel. Op 2 na tenminste, waaronder Burg Eltz; de eigenaren daarvan waren in dienst van de Fransen en hun bezit werd daarom gespaard. Het is allemaal niet zo bijzonder. We hebben toegang tot de slotkapel en kunnen een toren voor het uitzicht beklimmen. Het interessante Jagdzimmer is helaas gesloten voor bezoekers, we kunnen er alleen een blik op afstand in werpen.
We nemen dezelfde weg terug naar ons hotel in Maria Laach. Pilsje op het terras, avondeten in het restaurant en daarna de lotgevallen van de familie Boro op de tv bekijken.
| ||||||||||||||||||||