|
Dom St. Mariä
UNESCO - werelderfgoed in Hildesheim
Als geen andere stad in Neder-Saksen dankt Hildesheim haar aanzien –
zowel nationaal als internationaal – aan de cultuur. Al in 1985
werden twee monumenten in Hildesheim samen met hun kunstschatten
door de UNESCO erkend als werelderfgoed: St. Michael, een van de
mooiste vroegromaanse kerken in Duitsland, en de kathedraal met haar
indrukwekkend bronzen gietwerk. Beide monumenten zijn uitstekende
voorbeelden van romaanse bouwkunst. Op de kathedraal prijkt een
bijzonder mooi natuurlijk monument: de legendarische duizendjarige
rozenstok. Vandaar dat de stad ook wel Rozenstad genoemd wordt.
|
Geschiedenis Hildesheim
In de zevende eeuw was Hildesheim ontstaan als handelsplaats. Dankzij Lodewijk
de Vrome, een zoon van Karel de Grote, werd de plaats in 815 residentie van het
bisdom. Hierdoor kreeg de stad een voorname functie.
In de legendarische geschiedenis van Hildesheim neemt Lodewijk de Vrome, een
belangrijke plaats in. Lodewijk hing in 815 tijdens de jacht relieken van Maria
in een rozenstruik. Toen hij naar afloop van de jacht het reliquiarium uit de
boom wilde halen kreeg hij er geen beweging in. Lodewijk zag in deze gebeurtenis
een teken dat hij op die plaats een kapel moest bouwen. Deze kapel groeide uit
tot een bisschopszetel en vormde de basis voor de groei van de stad Hildesheim.
In de kruisgang van de Dom St. Mariä zou deze legendarische rozenrank zich
bevinden, de rank wordt door kenners echter 700 jaar oud geschat. De
'wederopstand' van de rozenrank na de vernietigende bombardementen van de Tweede
Wereldoorlog wordt door sommige gelovigen gezien als een bevestiging van zijn
miraculeuze verleden.
Hildesheim is vooral bekend door de Ottoonse kunst en architectuur uit de tijd
van bisschop Bernward ( zie dom St. Maria). De stad groeide in de middeleeuwen
uit tot een zeer machtig centrum. De rijkdom van de stad ging gepaard met vele
kerken. Het inwoners aantal groeide mee met de welvaart. Hildesheim kreeg in de
elfde eeuw burgerrechten. In 1367 werd de stad Hanze lid. In 1928 kreeg de stad
een nieuwe impuls dankzij aansluiting op het Mittellandkanaal en een haven. De
eeuwenoude architectuur werd gedurende de Tweede Wereldoorlog haast volledig
vernield. Reconstructies vonden plaats tot het einde van de twintigste eeuw.
Dom St. Mariä Hildesheim
Al in de negende eeuw stond er op deze plaats een kerk (zie geschiedenis). In de
elfde eeuw werd er een nieuwe kerk gebouwd. In de twaalfde en de veertiende eeuw
werden er delen toegevoegd en gerenoveerd. De dom was in de Tweede Wereldoorlog
ernstig beschadigd. Voor de reconstructie ging men hoofdzakelijk uit van de
elfde-eeuwse toestand. In de kerk zijn enkele prachtige Ottoonse kunstobjecten
te zien, waaronder een bronzen deur met taferelen uit het oude en het nieuwe
testament en een zuil.
Boven het altaar hangt een bronzen kroonluchter uit 1060 met een doorsnede van
drie meter. Op een bronzen doopvont uit 1225 zijn de vier rivieren in de hof van
Eden afgebeeld aan de hand van personificaties. De kruisgang en de daaraan
grenzende Annen - Kapelle zijn te bezichtigen tegen betaling. In het
Diözesanmuseum zijn vele domschatten te bezichtigen. Het betreft één van de
belangrijkste verzamelingen religieuze kunst in Duitsland. De oudste
museumobjecten dateren uit de negende en tiende eeuw. Vooral de Ottoonse
kunstobjecten zijn zeer interessant.
Michaeliskirche Hildesheim
Deze voormalige benedictijner kloosterkerk is door bisschop Bernward iets na het
jaar 1000 gesticht en gewijd aan de heilige Michael. Zoals vele opdrachtgevers
hoopte Bernward op deze wijze goddelijke genade te ontvangen. In het tweede
testament van de bisschop is deze drijfveer vermeld. Bernward was behalve de
opdrachtgever waarschijnlijk ook de architect. Zijn sarcofaag bevindt zich in de
crypte. De bouw startte ca. 1010 en in 1033 was de kerk voltooid. Deze kerk is
een schoolvoorbeeld van de Ottoonse kerkarchitectuur. De kerk heeft twee
dwarsbeuken en twee vierkante vieringtorens. Het gebouw is schitterend dankzij
de evenwichtige en systematische structurering van de bouwlichamen en de
plattegrond). De vloer van het westelijke koor is hoger gelegen zodat er ruimte
ontstond voor de crypte, gewijd aan St. Michael. De Ottoonse basiliek is in de
loop der eeuwen vele malen uitgebreid en verbouwd. Nadat de kerk in de Tweede
Wereldoorlog haast volledig werd verwoest heeft er een grondige restauratie
plaatsgevonden. Er is toen uitgegaan van het oorspronkelijke Ottoonse ontwerp,
latere toevoegsels zijn buiten beschouwing gelaten.
In het langhuis verwijzen twaalf zuilen naar de apostelen en vier pijlers
naar de evangelisten. Op deze wijze wordt het kerkgebouw door de heiligen
gedragen. Een aantal kapitelen zijn afkomstig uit de twaalfde eeuw. In de kerk
zijn meerdere kunstobjecten te zien, waaronder reliëfs en een Maria-altaar uit
1520 (in het westelijke koor). Het hoogtepunt vormt het houten plafond met zijn
schilderingen uit het tweede kwart van de dertiende eeuw. Romaanse schilderingen
op een houten plafonds zijn bijzonder zeldzaam. Gelukkig was het plafond
verwijderd tijdens de tweede wereldoorlog.
UNESCO - werelderfgoed in Hildesheim
Als geen andere stad in Neder-Saksen dankt Hildesheim haar aanzien – zowel
nationaal als internationaal – aan de cultuur. Al in 1985 werden twee monumenten
in Hildesheim samen met hun kunstschatten door de UNESCO erkend als
werelderfgoed: St. Michael, een van de mooiste vroegromaanse kerken in
Duitsland, en de kathedraal met haar indrukwekkend bronzen gietwerk. Beide
monumenten zijn uitstekende voorbeelden van romaanse bouwkunst.
Op de kathedraal prijkt een bijzonder mooi natuurlijk monument: de legendarische
duizendjarige rozenstok. Vandaar dat de stad ook wel Rozenstad genoemd wordt.
Het ‘Knochenhauer -Amtshaus’ (oud gildehuis voor beenhouwers) in het hart van de
stad werd opgetrokken in 1529 en heeft een indrukwekkende puntgevel van 26 m.
Het was in zijn tijd niet alleen een uitdrukking van burgerlijke macht en
maatschappelijke rijkdom, maar ook een artistiek meesterwerk van de late gotiek.
Het wordt beschouwd als het „mooiste vakwerkhuis ter wereld“. (Maar daar zijn we
het niet mee eens...)
UIT ONS VERSLAG
St. Michaels - Kirche (1010 - 1033). Staat op de Unesco -
lijst, maar is wegens renovatiewerkzaamheden tijdelijk gesloten. Prachtig
beschilderd houten plafond. Tevens klooster met crypte van oprichter /
missionaris Bernward (een soort H. Bonifatius van deze streken).
Der Dom (872, uitgebreid in 11e en 12e eeuw), mooie bronzen
deur, Christuszuil (vgl Zuil van Trajanus in Rome, hier met scènes uit leven van
Jezus, rozenstruik van 1000 jaar op de binnenplaats, Annen - Kapelle (uit 10e
eeuw). In de crypte ligt een schat aan relikwieën en staan enkele sarcofagen van bisschoppen. We bezoeken er ook de
kruisgang en de Annen - Kapelle.
  
| 
