DIERENTUIN  /  HELDENPLEIN

DAG 5
's Morgens geklooi met het Duitse koppel. Clim moet wel een uur wachten, omdat das Mädel zonodig haar haar wenst te föhnen. Om 11 uur kunnen we pas op weg gaan naar het stadspark. We gaan met de bus. Als we er aankomen stoten we op een ontspoorde locomotief die een schutting heeft geramd. Robbert maakt een er een mooie foto van, maar al gauw worden we er weggejaagd.

Het Vidam - Lunapark is dicht. Er ligt nog een kuuroord uit de vorige eeuw (althans het gebouw) in de buurt. We gaan er binnen en bekijken de zaak. Daarna bezoeken we de dierentuin. We maken een eendenparing mee, vermaken ons bijzonder met de slingeraapjes, observeren gieren die dode konijnen verscheuren, etcetera. Jos maakt hier erg veel (slechte) foto's. Het weer is gelukkig weer zonnig en aangenaam. Aan een kraampje eten we broodjes en drinken we cola. Clim legt contact met een bruine beer.

Na de Zoo volgt het Heldenplein. Clim en Robbert lezen elkaar voor over de daar te bezichtigen helden en koningen die in natuursteen zijn uitgehouwen. Het is een groot monumentaal plein met veel standbeelden op rij en een centrale zuil waarop een vredesengel is geplaatst. De beeldengalerijen worden aan de zijkant bekroond met een strijdwagen. Via een drooggelegde vijver bereiken we vervolgens het Hünyadi Slot. Dit is een kasteel dat gebouwd in alle mogelijke bouwstijlen die in Hongarije ooit zijn aangewend.

Met de oudste métrolijn die het Europese continent rijk is (slechts enkele meters onder de grond, begin 1900 aangelegd) gaan we naar Vorosmarty Tér, waar we koffie drinken op het terras van het vermaarde Jugendstil café Gerbeau. Naast ons zitten twee oude Hollandse taarten taartjes te eten. Hier verschijnen ook weer bedelende zigeuners, die door het personeel zonder pardon worden weggejaagd.

Aan de Donau - oever informeren we naar de mogelijkheid om een rondvaart te maken, maar daarvoor is het nog te vroeg in het seizoen. We wandelen daarom nog maar wat rond door de oude binnenstad. Bij het hotel Intercontinental wisselt Jos een Eurocheque voor Robbert; deze laatste telefoneert zonder veel moeite met zijn vriendin M.. In Nederland schijnt alles naar wens te verlopen. In Budapest ook, totdat we een Italiaanse pizzeria ontdekken die we met een bezoek vereren. Zonder dat we er erg in hebben smeert men ons de duurste pizza van het huis aan. Bij het afrekenen protesteren we met klem. Na enig gekibbel snelt de gerant toe. We komen tot een vergelijk dat bestaat uit de "gulden middenweg": we betalen slechts de helft van het te veel in rekening gebrachte. In al die hectiek laat Jos zijn pas gekochte ansichtkaarten liggen. De door ons gekapittelde kelner komt hem de kaarten ondanks alles op straat nabrengen. Over "no hard feelings" gesproken....

Het weer betrekt. Er komt een fikse onweersbui opzetten. We schuilen in een vorige-eeuwse winkelgalerij, waarna we terugkeren naar Ors Vezel Tér. Daar doen we inkopen in de supermarkt, vooral etenswaar voor het ontbijt. Na lang zoeken vindt Robbert met behulp van een lokale mevrouw de suiker. Op het plein trekken Robbert en Clim lootjes van de Staatsloterij, maar tot hun teleurstelling lacht het geluk hen niet toe. Robbert probeert dat te compenseren door dromerig tegen een geëtaleerde bruidsjapon te gaan leunen. "After all" heeft hij vandaag met zijn geliefde M. contact gehad, vandaar... Op de kamer schrijven we ansichtkaarten naar huis.

's Avonds gaan we sjiek eten in het bekende restaurant Szeged dat naast hotel Gellert (met een schitterend binnenbad) aan de rechter Donau - oever ligt. Er is een zigeunerstrijkje dat professioneel de toeristen bespeelt. We eten goed en uitgebreid: goulash, biefstuk,  groente en salades. Ook hier is de prijs tegen alle verwachting in redelijk: nog geen veertien gulden per persoon. Robbert gaat terug voor een kopie van de rekening. Ja, die wilde de gérant wel maken en met een veelbetekenende grijns voegde hij er aan toe: "Steuer, nicht?”

Buiten lopen we wat heen en weer, tamelijk besluiteloos. Wat nu te doen? We hakken de knoop door en gaan naar de binnenstad enkele niet bezochte cafeetjes aandoen. We belanden bij café "Montmartre”, waar een pittige kelnerin de scepter zwaait. Goed bier voor een goede prijs. In dit café houden zich ook wat meer buitenlanders op. Deze zaak lijkt al iets meer op de kroegen die we uit Nederland kennen, zowel qua inrichting als qua sfeer. Per taxi, bestuurd door een Slavisch type, keren we terug naar onze standplaats. Robbert zit achterin in het Hongaars aanwijzingen te geven: links, rechts, rechtdoor. Hij heeft wel het boekje "Hoe zeg ik het in het Hongaars?" bij de hand. Zoals gebruikelijk gaan we tegen enen naar bed. Alleen Jos blijft nog wat doorlezen.

 

ONZE  ANDERE  REISVERSLAGEN

ALASKA  /  ANDALUSIË   / ARGENTINIË   /   AUSTRALIË   /  AVONTUREN  /  BALI   / BALKANREIS / BELGIË  /  BELIZE   /  BULGARIJE  /  CANADA   /   CALIFORNIË   /   CHILI   /   CHINA   /   CUBA   /   CURAÇAO   /   CYPRUS   /   DENEMARKEN   /   DUITSLAND   /  ECUADOR   /   EGYPTE   /   ENGELAND   /  ESTLAND  /  FILIPPIJNEN  /  FINLAND   /  FOTOSITE  /  FRANKRIJK  / GRIEKENLAND  /   GUATEMALA   / HONGARIJE   /  INDIA -NOORD   /   INDIA -ZUID   /   INDIA -RAJASTHAN   /   IRAN  /   ISRAËL  /   ITALIË   /  JAVA   /  JORDANIË   /   KRETA   /   KROATIË   /  LETLAND   /   LITOUWEN   /   MADEIRA   /   MALEISIË   /   MALLORCA   /  MALTA  /   MAROKKO   /   MEXICO YUCATAN     /   MEXICO  /  NEPAL   /   NEW YORK   /   NOORWEGEN   /  OEKRAÏNE  / OEZBEKISTAN   /  OOSTENRIJK  /   PARAGUAY   /   PERU   /   POLEN   /  PORTUGAL  /   REISFOTO'S   /  ROEMENIË  / RUSLAND   /   SCANDINAVIË   /   SICILIË   /   SINGAPORE   /   SLOVENIË   /  SLOWAKIJE /  SPANJE   /   SRI  LANKA   /   SUMATRA   /   SYRIË   /   THAILAND   /  TSJECHIË   /   TUNESIË   /   TURKIJE   /   UNESCO - SITE   /   URUGUAY   /   USA    /   ZUID-AFRIKA  /   ZWEDEN