|
DAG 7
We staan pas om half tien op. De Duitsers zijn dan al vertrokken. Laszlo komt
informeren hoe laat we weggaan. Om kwart over elf nemen we afscheid van hem en
reizen we zwart achtereenvolgens met de tram en de metro naar het Centraal
Station. Het station heet Keleti Put en ligt aan het Baross Tér. Ook hebben we
nog wat inkopen gedaan voor de terugreis, onder andere mondvoorraad en drank. Op
het station maken we kennis met een gedistingeerde heer die net als Laszlo "Privatzimmer”
te huur aanbiedt. Hij spreekt vlekkeloos Duits.
We geven onze bagage in bewaring en eten voor het laatst in een gaarkeuken.
Ditmaal betreft het een gore gelegenheid vol tuig en alcoholisten. Jos gaat nog
vlug wat geld wisselen in het Park - hotel, waar hij precies tien jaar eerder
heeft gelogeerd met Cléo P. Gezamenlijk besteden we de resterende forinthen
aan bier in een aardig café waar kruidig Oostenrijks Schlössl -Bier wordt
getapt, daarna gaat de rest op aan een Stehschenke in het station.
We hebben een coupé voor ons alleen. De trein vertrekt stipt op tijd en wel om
14.15 uur. Clim maakt nog wat opnamen van de Donau. Bij het IJzeren Gordijn
krijgen we gezelschap van een Belgisch priester (die voornamelijk breviert) en
zijn jonge discipel. Aan de grens worden we driemaal gecontroleerd. Er schijnen
problemen te zijn met een verdwenen passagier: er is wel een visum en pas
aanwezig, maar geen persoon. Hebben wij soms iemand zien uitstappen?
We houden ons vooral bezig met crypto' s. Om 20.15 uur zijn we in Wenen, waar we
een half uurtje oponthoud hebben. We krijgen nu gezelschap van een vrolijk
paartje uit Hanau en van een jonge meid met een gitaar, die “Regula aus Köln”,
die in Wien stage heeft gelopen gedurende een half jaar of zo. We eten grote
hoeveelheden brood met kaas en worst; geven onze paspoorten, Zollerklärungen en
reisdocumenten af aan de conducteur. Na 22.00 uur begeven we ons naar het
gangpad om daar te drinken. Die Regula houdt ons gezelschap. Zij is Schneiderin
(in de leer op een soort MDGO), 20 jaar oud en haar vader is Dombaumeister in Köln. We noemen haar daarom "die Domspatze”! Zij drinkt dapper met ons mee. Zij
verloochent haar afkomst als echte Rheinländische niet. We raken zo wel door
onze drankvoorraad heen, maar ten koste van enige tientallen Deutsche Marken
kunnen we hem bij de conducteur aanvullen. Om half twaalf leggen we ons te
ruste. Iedereen in de trein ligt dan al in diepe slaap.
DAG 8
Om half twee ‘s nachts worden we gewekt door de barse stem van de conducteur. Er
klopt iets niet met onze Fahrkarten. Eigenlijk hadden we dat zelf ook al
uitgevogeld, maar we hoopten op een oppervlakkige controle. Dat blijkt ijdele
hoop in een land van louter Gründlichkeit en Tüchtigkkeit. We moeten DM 132
bijbetalen na aanvankelijk de conducteur toch nog met een kluitje in het riet
c.q. om de tuin geleid te hebben. De fout met onze kaartjes was gemaakt bij de
NS in Roermond. Na aankomst zullen we direct gaan reclameren om dat teveel
betaalde bedrag terug te vorderen. Pas na veel heen en weer-geschrijf
kregen we ons geld terug. Onze coupégenoten waren ondertussen ook goed wakker
Om acht uur rijdt onze trein langs de Rijn. Clim haalt koffie bij onze
wagonbegeleider / conducteur / manusje-van-alles. Wassen en tandenpoetsen kost ons ontzettend veel
moeite in die enge ruimtes. Om kwart voor negen ‘s morgens komen we in Keulen
aan. We stappen over op de express naar Hoek van Holland. Zonder problemen komen
we temidden van Duitse Einkaufbummler in Venlo aan. De klok wijst kwart
over tien aan.


|