|
|
De seksmarkt in SohoDie avond wilden we eens geen pubs bezoeken, maar wel de rosse buurt verkennen. Allereerst aten we duur in een steakhouse bij Oxford Street (steaks en zo, £ 12) Daarna liepen we rustig naar Soho. Het was er tamelijk druk en het stikte er van Chinese restaurants en puriteinse seksboetieks. De Engelse zedenwetgeving is blijkbaar veel strenger dan in Parijs of Roermond: alles zweemde er naar soft porno en gebeurde stiekem via‑via. We bezochten een seksfilm in een onguur keldertje, kaartjes moesten we in een sekswinkel enkele straten verderop kopen. De films waren van goede kwaliteit (zowel filmtechnisch als erotisch gezien), maar van wel van Duitse makelij, dat hadden we hier niet verwacht. |
|
Een half uur later waren we weer boven. Bij de ingang van een cabarettheater stonden we te aarzelen, we wilden toch wel eens iets life zien. Een taxichauffeur sprak Jos aan, hij vertelde dat hij, als we iets goeds zochten, hij de weg wel wist. Op aandrang van Jos gaf de aanvankelijk iets onwillige Clim toe en gingen we richting Mayfair. De cab driver zette ons af bij een nachtclub in een stille straat. Hij vertrok bij de portier na zijn percentage opgestreken te hebben. Deze laatste was een en al vriendelijkheid. Het was wel duur (bijv. £ l voor de garderobe), maar niet zo duur dat we het ons niet konden permitteren. Trouwens Jos trakteerde, had hij gezegd.
De club lag onder straatniveau. Het was er aardedonker. Het leek wel een schuilkelder tijdens de Duitse bombardementen. Min of meer tastend moesten we ons een weg zoeken. Langzaam wenden onze ogen aan het licht en zagen we dat het toch wel luxueus was ingericht. We werden naar een tafeltje bij de vloer geloodst. Twee domme meiden, primitief opgemaakte cockney dellen, kwamen ons gezelschap houden. Jos bestelde een emmer champagne en twee pinten, verder wilde hij niet gaan, zeker niet toen de champagne na 5 minuten al op was. Jos kon of wilde niet met zijn "hostess" (een spichtig, onverstaanbaar en dom East End - typetje van net 16 jaar) converseren.
Na
een kwartier (inmiddels was een vuurvretershow met een naakte dame begonnen, zij
duwde allerlei spullen in haar vagina) ging Jos afrekenen. Hij kreeg een
peperdure rekening voorgeschoteld: maar liefst £ 92 !! (Méér dan f 400.‑ )
Hoewel we maar enkele pilsjes hadden genuttigd en de meisjes ieder een
piccolootje, kwamen er nog allerlei onvermoede kosten bij. Toeslag voor het
tafeltje, toeslag voor de show, toeslag voor de bediening en ga zo maar door. Op
die bijkomende kosten hadden we echt niet gerekend. Clim bleef zich ondertussen
met zijn "love" bezighouden en liet Jos aan de bar alleen doormodderen. De
meisjes werden ook ongerust en eisten al bij voorbaat hun fee (soort honorarium
á £ 10 p.p.) op. Jos had slechts £ 45.‑ bij zich en hij verzocht de eigenaar
daar genoegen mee te nemen. Die gaf een seintje naar voren en een uitsmijter
kwam dreigend zijn kant uitgelopen. Het kostte ons veel moeite en zweet om de
heren ervan te overtuigen dat we niet meer geld bij ons hadden. Bovendien bleven
wij gepast verontwaardigd reageren op hun oplichterpraktijken, overigens zonder
met de politie te dreigen, want daar is de penoze overgevoelig voor. Gelukkig
hoefden we niets in onderpand te geven (onze nieuwe colbertjes stonden hen
blijkbaar niet aan) toen we uiteindelijk toestemming kregen om af te druipen. We
waren blij dat we er zo goed vanaf waren gekomen. Voor hetzelfde geld slaan ze
je in elkaar of nemen ze je paspoort in en dan ben je helemaal in de aap
gelogeerd...
Taxi op de pofBovengekomen werd het Clim echter teveel, hij had een bedrag ter waarde van een driedelig kostuum in rook zien opgaan (en dat voor 2 pilsjes!). Hij kon zich even niet beheersen en begon opgewonden te bakkeleien met een nu beduidend minder vriendelijke portier. Jos had echter geen zin om op de valreep alsnog moeilijkheden of slaag te krijgen en troonde Clim vlug mee naar buiten. Daar stonden we, op wat losse geldstukken na volkomen berooid. We wisten niet waar we precies waren en liepen op goed geluk naar het zuiden (wat later het noorden bleek te zijn). Na een kwartier zagen we onze eerste taxi. We konden hem weliswaar niet betalen, maar bij het hotel aangekomen bleef Clim in de auto zitten, terwijl Jos naar binnen ging om geld te halen. Het was inmiddels één uur geworden. Om kwart over twaalf waren we nog in Soho. Een erg kort en kostbaar avontuurtje dus. Clim was erg stil en rouwde over zijn driedelig kostuum dat aan zijn neus voorbij was gegaan. Jos had minder wroeging, dat kreeg hij pas de volgende dag, toen hij niet wenste te ontbijten om langer te kunnen uitslapen. Slaap doet namelijk vergeten. |
|
Ga ook naar onze FOTOSITE !